Google Ads
Google Ads
คำค้นยอดนิยม
กฎหมาย กฎหมายครอบครัว กฎหมายชั้นสูง กฎหมายต่างประเทศ กฎหมายทรัพย์ กฎหมายที่ดิน กฎหมายปกครอง กฎหมายพิสดาร กฎหมายฟื้นฟูกิจการ กฎหมายภาษีอากร กฎหมายมรดก กฎหมายมหาชน กฎหมายรัฐธรรมนูญ กฎหมายลักษณะพยาน กฎหมายลักษณะละเมิด กฎหมายล้มละลาย กฎหมายอาญา กฎหมายแพ่ง กฎหมายแรงงาน การสอบสวน ข้อสอบตั๋วทนาย คำคม กฎหมาย คำบรรยายตั๋วทนาย คำพิพากาษาฎีกา จ้างทนาย ตั๋วทนายภาคทฤษฎี ตั๋วทนายภาคปฏิบัติ ทนายความ นิติกรรม สัญญา นิติปรัชญา บทความกฎหมาย พระราชกำหนด พระราชบัญญัติ ย่อมาตรา ย่อหลักกฎหมาย รัฐธรรมนูญ รับว่าความ วิธีพิจารณาความอาญา วิธีพิจารณาความแพ่ง ศาล สอบผู้พิพากษา สอบอัยการ สำนักงานกฎหมาย สำนักงานทนายความ สุภาษิตกฎหมาย หนี้ หลักกฎหมาย เตรียมสอบตั๋วทนาย เตรียมสอบเนติ เนติบัณฑิต ภาค1 เนติบัณฑิต ภาค2 แนวข้อสอบตั๋วทนาย แนวข้อสอบเนติฯ แบบฟอร์มศาล แบบฟอร์มสัญญา

ผู้สนับสนุน


ติดต่อทีมงาน
สนใจลงโฆษณา...
ติดต่อ admin@lawsiam.com
Line ID : Lawsiam.com

โดย ลอว์สยาม ดอทคอม


  [ ดูหัวข้อกฎหมาย ทั้งหมด ]
ความผิดฐานทำร้ายผู้อื่นไม่ถึงกับเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจ ฎีกาที่น่าสนใจที่ 7068/2554 ตาม ป.อ. มาตรา 290, 391 | เก็ง สรุป ย่อ กฎหมาย ฎีกา 5 ดาว (เตรียมสอบ 3 สนาม) ที่ LawSiam.com , รวมฎีกาเด่น 5ดาว (เตรียมสอบ 3 สนาม)
 

ร่วมโหวดให้คะแนน

บทความหมายเลข 173 | คะแนน Rating: 3.5/5 ดาว (จากจำนวนโหวต 2 votes)


Share
วันที่ อาทิตย์ ที่ 26 เดือน มกราคม พ.ศ.2557





    พวกจำเลยใช้อาวุธมีดแทงผู้ตายเป็นการกระทำของพวกจำเลยตามลำพัง เป็นการตัดสินใจโดยฉับพลันในขณะนั้น มิใช่จำเลยกับพวกมีเจตนาร่วมกันที่จะทำร้ายผู้ตายมาแต่แรก การที่จำเลยกับพวกเข้ารุมทำร้ายผู้ตายเป็นเรื่องต่างคนต่างทำร้ายผู้ตายโดยลำพัง ไม่ปรากฏว่าจำเลยร่วมทำร้ายผู้ตายอย่างไร มีส่วนร่วมในการที่พวกจำเลยใช้อาวุธมีดแทงผู้ตายอย่างไร จึงยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาร่วมกับพวกจำเลยที่ใช้อาวุธมีดแทงผู้ตาย คงฟังได้เพียงว่าจำเลยได้เข้าทำร้ายเตะต่อยผู้ตายไม่ถึงกับเป็นเหตุให้ผู้ตายได้รับอันตรายแก่กายหรือจิตใจ จำเลยไม่มีความผิดฐานร่วมกันทำร้ายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตายตาม ป.อ. มาตรา 290 วรรคแรก คงมีความผิดฐานทำร้ายผู้อื่นไม่ถึงกับเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจตาม ป.อ. มาตรา 391

 

 

 

                ข้อสังเกต มีคำพิพากษาฎีกาที่คล้ายๆ กันคือ

 

                คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 86/2537 จำเลยที่ 2 ทำร้ายผู้ตายโดยการชกต่อย ส่วนจำเลยที่ 3 ใช้ไม้ตีซึ่งล้วนไม่ก่อให้เกิดบาดแผลถึงตายได้ แต่ผู้ตายถึงแก่ความตายเพราะบาดแผลที่จำเลยที่ 1 ใช้อาวุธมีดแทง แม้ว่าหลังจากจำเลยที่ 3 ใช้ไม้ตีผู้ตายแล้ว จำเลยที่ 1 จึงได้เข้าทำร้ายผู้ตายก็ตามแต่ก็ด้วยการเตะ จำเลยที่ 1 หาได้ใช้มีดที่พกติดตัวมานั้นแทงทำร้ายผู้ตายทันทีไม่ แสดงว่าจำเลยที่ 1 มีเพียงเจตนาร่วมทำร้ายก่อน ต่อเมื่อเกิดการโต้ตอบเป็นเชิงต่อว่าระหว่างผู้ตายกับจำเลยที่ 1 แล้ว จำเลยที่ 1 จึงชักมีดออกมาแทงผู้ตาย เจตนาในการฆ่าผู้ตายของจำเลยที่ 1 ที่เกิดขึ้นภายหลังเช่นนี้จึงเป็นเจตนาที่เกิดขึ้นเฉพาะตัวของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 2 และที่ 3 ไม่ทราบว่าจำเลยที่ 1 มีอาวุธมีดติดตัวตั้งแต่ก่อนหรือแรกเกิดเหตุ ไม่มีเหตุที่จะคาดหมายหรือเล็งเห็นได้ว่า จำเลยที่ 1 จะฆ่าผู้ตายจึงไม่อาจรับฟังเป็นโทษแก่จำเลยที่ 2 และที่ 3 ว่า มีเจตนาร่วมกันฆ่าผู้ตายโดยการแบ่งหน้าที่กันทำ คดีต้องฟังเป็นคุณว่า จำเลยที่ 2 และที่ 3 มีเจตนาเพียงร่วมในการทำร้าย จำเลยที่ 2 และที่ 3จึงต้องรับผิดเพียงฐานเป็นตัวการร่วมกันทำร้ายผู้อื่นเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายตาม ป.อ. มาตรา 290 วรรคแรก, 83




+++++++++++++++++++++
ติดตาม อัพเดท ฎีกาเด่น 5 ดาว ข่าวสารกฎหมาย ที่ เพจ Facebook : https://www.facebook.com/lawsiamdotcom
++++++++++++++++++++++

เข้าชม : 102    [ ขึ้นบน ]


  รวมฎีกาเด่น 5ดาว (เตรียมสอบ 3 สนาม) รวมฎีกาเด่น 5ดาว (เตรียมสอบ 3 สนาม) 5 อันดับล่าสุด

      ไม่ได้บรรยายฟ้อง ฉกฉวย ฎีกาที่ 11865/2554 11 / ก.พ. / 2557
      ข้อแตกต่างดังกล่าวนี้จึงไม่ใช่ข้อสาระสำคัญ มิได้หลงต่อสู้ ฎีกาที่ 10552/2553 11 / ก.พ. / 2557
      ความผิดที่รวมอยู่ในบทมาตราที่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษ ฎีกาที่ 2444/2553 11 / ก.พ. / 2557
      เกินคำขอหรือที่มิได้กล่าวในฟ้องอันต้องห้ามตาม ป.วิ.อ. มาตรา 192 วรรคแรก ฎีกาที่ 2642-2643/2554 11 / ก.พ. / 2557
      ผู้มีสิทธิยื่นคำร้องขอให้บังคับจำเลยชดใช้ค่าสินไหมทดแทน ฎีกาที่ 5419/2554 11 / ก.พ. / 2557