จากคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7179/2568  ศาลฎีกาได้ให้เหตุผลสำคัญที่มองว่าพฤติการณ์ในคดีนี้เป็นเรื่อง ร้ายแรง และไม่สมควรให้รอการลงโทษ (รอลงอาญา) ไว้ดังนี้ :

• เป็นการส่งเสริมขบวนการค้ามนุษย์: ศาลวินิจฉัยว่าการที่จำเลยรับตัวผู้เยาว์ไว้ด้วยการซื้อบริการทางเพศนั้น เป็นการส่งเสริมให้เกิดการกระทำความผิดเกี่ยวกับการค้ามนุษย์ ที่กระทำแก่บุคคลอายุเกิน 15 ปี แต่ไม่เกิน 18 ปี อย่างแพร่หลาย
• เจตนารมณ์ของกฎหมายที่ต้องการคุ้มครองเด็กอย่างเข้มงวด: ศาลอ้างถึง พ.ร.บ. ป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. 2551 มาตรา 52 วรรคสอง ที่กำหนดโทษสำหรับการกระทำต่อบุคคลช่วงอายุ 15-18 ปี ไว้ หนักกว่าการกระทำต่อบุคคลที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป ซึ่งแสดงให้เห็นว่ากฎหมายต้องการปกป้องคุ้มครองบุคคลในวัยนี้อย่างเข้มงวดเป็นพิเศษ
• ทำให้ความผิดฐานค้ามนุษย์ครบองค์ประกอบ: การที่จำเลยรับตัวผู้เยาว์ไว้ในห้องพักเพียงลำพังเพื่อมีเพศสัมพันธ์ ถือเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้การพามาส่งของคนกลาง (ธุระจัดหา) เสร็จสมบูรณ์ และทำให้ความผิดฐานค้ามนุษย์ครบองค์ประกอบ
• เหตุผลส่วนตัวไม่เพียงพอเมื่อเทียบกับความร้ายแรง: แม้จำเลยจะ ไม่เคยได้รับโทษจำคุกมาก่อน และมีประวัติที่ดีมาโดยตลอด แต่ศาลเห็นว่าเมื่อพิจารณาจากพฤติการณ์แห่งคดีที่กระทบต่อสังคมและขัดต่อเจตนารมณ์ของกฎหมายข้างต้นแล้ว เหตุผลเหล่านี้จึง ไม่เพียงพอที่จะนำมาใช้เพื่อรอการลงโทษจำคุก ให้แก่จำเลยได้

ด้วยเหตุผลดังกล่าว ศาลจึงพิพากษาให้จำคุกจำเลยเป็นเวลา 1 ปี 4 เดือน โดยไม่รอการลงโทษ,