ข้อห้ามการอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวิ มีหลักเกณฑ์และรายละเอียดที่สำคัญดังนี้ 

1. หลักการสำคัญของข้อห้าม

กฎหมายห้ามมิให้คู่ความอุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้นในปัญหาข้อเท็จจริง ในคดีซึ่งมีอัตราโทษอย่างสูงตามที่กฎหมายกำหนดไว้ ดังนี้:

• จำคุกไม่เกิน 3 ปี
• ปรับไม่เกิน 60,000 บาท
• หรือทั้งจำทั้งปรับ

2. เกณฑ์การพิจารณาอัตราโทษ

• การพิจารณาว่าคดีต้องห้ามอุทธรณ์ข้อเท็จจริงหรือไม่ ให้ถือตามอัตราโทษของบทมาตราที่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษเป็นหลัก
• ไม่พิจารณาจากฐานความผิดที่ศาลพิจารณาได้ความจริงในภายหลัง
• หากโจทก์ฟ้องในข้อหาที่อัตราโทษต้องห้าม แต่บรรยายฟ้องไม่ครบองค์ประกอบความผิดที่หนักกว่า จนศาลต้องลงโทษในบทเบาที่ต้องห้ามอุทธรณ์ ก็ยังคงถือหลักว่าต้องห้ามอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง

3. ข้อยกเว้นสำหรับ "จำเลย" (มาตรา 193 ทวิ (1)-(4))

แม้คดีจะมีอัตราโทษอยู่ในเกณฑ์ต้องห้ามอุทธรณ์ แต่กฎหมายอนุญาตให้ จำเลย เพียงฝ่ายเดียวอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงได้ หากเข้ากรณีใดกรณีหนึ่งดังต่อไปนี้:

1. จำเลยต้องคำพิพากษาให้ ลงโทษจำคุกจริง หรือให้ลงโทษกักขังแทนโทษจำคุก
2. จำเลยต้องคำพิพากษาให้ลงโทษจำคุก แต่ ศาลรอการลงโทษไว้ (รอลงอาญา)
3. ศาลพิพากษาว่าจำเลยมีความผิด แต่ รอการกำหนดโทษไว้
4. จำเลยต้องคำพิพากษาให้ ลงโทษปรับเกิน 1,000 บาท (พิจารณาจากยอดเงินที่ศาลสั่งปรับจริง)

4. ขอบเขตการใช้บังคับในกรณีพิเศษ

• กรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท: หากบทหนักที่สุดไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ข้อเท็จจริง บทเบาทั้งหมดในกรรมนั้นย่อมไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ไปด้วย
• หลายกรรมต่างกัน: ให้พิจารณาข้อห้ามอุทธรณ์แยกเป็นรายกระทงความผิดไป
• ชั้นไต่สวนมูลฟ้อง: ข้อห้ามตามมาตรา 193 ทวิ นำมาใช้บังคับกับการอุทธรณ์คำพิพากษาหรือคำสั่งในชั้นไต่สวนมูลฟ้องด้วย
• คดีร้องขอคืนของกลาง: หากเป็นบุคคลภายนอกที่เป็นเจ้าของที่แท้จริงมายื่นคำร้องขอคืนของกลาง จะไม่ตกอยู่ภายใต้ข้อจำกัดของมาตรา 193 ทวิ และสามารถอุทธรณ์ข้อเท็จจริงได้โดยไม่มีข้อจำกัดอัตราโทษ

5. สิ่งที่ไม่ถูกห้ามตามมาตรานี้

• ปัญหาข้อกฎหมาย: คู่ความสามารถอุทธรณ์ได้เสมอโดยไม่ถูกจำกัดด้วยอัตราโทษตามมาตรานี้
• การอุทธรณ์ในประเด็นที่ไม่ใช่เนื้อหาแห่งคดี: เช่น อุทธรณ์คำสั่งศาลที่ให้งดสืบพยานโจทก์ ถือเป็นปัญหาข้อเท็จจริงที่ไม่เกี่ยวกับประเด็นแห่งคดีโดยตรง จึงไม่ต้องห้ามตามมาตรา 193 ทวิ
• คดีละเมิดอำนาจศาล: เป็นบทบัญญัติพิเศษที่ไม่นำข้อจำกัดเรื่องอัตราโทษตามมาตรานี้มาใช้บังคับ