ผู้จัดการมรดกโอนที่ดินที่ติดจำนองของผู้ตายเป็นชื่อของตนเอง ที่ดินถูกยึดขาย ทำอย่างไร?

ข้อเท็จจริงตามฎีกา

1 จำเลยเป็นบุตรสาวของผู้ร้องที่ 1 กับ ท. ผู้ตาย ผู้ร้องที่ 2 เป็นพี่ชายจำเลย เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม 2558 ผู้ตายนำที่ดินพิพาทไปจำนองไว้กับ ร.

2 วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 ท. ถึงแก่ความตาย

3 วันที่ 17 พฤศจิกายน 2559 ศาลมีคำสั่งตั้งจำเลยเป็นผู้จัดการมรดกของ ท.

4 วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 จำเลยในฐานะผู้จัดการมรดกโอนที่ดินพิพาทเป็นของตนเอง

5 วันที่ 28 เมษายน 2564 โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินพิพาท

6 ศาลฎีกามีคำวินิจฉัยข้างต้น โดยพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสองให้กันส่วนเงินจากการขายทอดตลาดให้แก่ผู้ร้องที่ 1 กึ่งหนึ่ง และให้ผู้ร้องที่ 2 หนึ่งในสามส่วนของทรัพย์มรดก

7. สรุป ทายาทอื่นยื่นคำร้องขอกันส่วนได้

           คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 638/2567 (เล่ม 2 หน้า 87) ผู้ร้องที่ 1 เป็นมารดาจำเลย ส่วนผู้ร้องที่ 2 เป็นพี่ชายจำเลย ไม่ปรากฏว่าในการแบ่งปันทรัพย์มรดกนั้น ผู้ร้องทั้งสองกับจำเลยมีเหตุโกรธเคืองหรือทะเลาะกันมาก่อน ทั้งไม่ปรากฏว่าผู้ร้องทั้งสองได้รับทรัพย์มรดกอื่นใดของผู้ตายไปจนเป็นที่พอใจแล้ว ลำพังเพียงผู้ร้องทั้งสองไม่ได้คัดค้านการโอนที่นั้น ไม่ได้หมายความว่า ผู้ร้องทั้งสองยกที่ดินพิพาทให้แก่จำเลยประกอบกับเมื่อที่ดินพิพาทยังติดจำนองอยู่ ย่อมเป็นเหตุให้ การจัดการมรดกโดยแบ่งปันที่ดินอันมีภาระจำนองให้แก่ทายาททุกคนเป็นการไม่สะดวก ดังนั้น การที่ผู้ร้องทั้งสองทราบว่าจำเลยโอนที่ดินพิพาทเป็นชื่อของตนเองโดยไม่ได้คัดค้าน จึงยังไม่ถือเป็นพฤติการณ์โดยชัดแจ้งว่า ผู้ร้องทั้งสองแสดงเจตนาสละสิทธิ์ไม่รับส่วนแบ่งในที่ดินพิพาท และมิได้เป็นเรื่องที่แสดงว่าได้มีการแบ่งปันทรัพย์มรดกของผู้ตายเสร็จสิ้นแล้ว จำเลยจดทะเบียนรับโอนมรดกที่ดินพิพาทของผู้ตายมา โดยผู้ร้องทั้งสองมิได้คัดค้านเนื่องจากที่ดินติดจำนองจึงเป็นการครอบครองที่ดินพิพาทแทนผู้ร้องทั้งสอง ผู้ร้องทั้งสองซึ่งมีสิทธิได้รับส่วนแบ่งกรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทด้วยจึงมีสิทธิ ขอให้กันส่วนเงินจากการขายทอดตลาดที่ดินพิพาทได้