ตัวอย่าง การนำสืบไม่ได้ตามข้อยกเว้น ตามมาตรา 437 วรรคสอง

*************

คำพิพากษาฎีกาที่ ๓๓๕๔/๒๕๒๔ “การไฟฟ้าจำเลยผู้ครอบครองต้องรับผิดชอบเพื่อการเสียหายอันเกิดแต่กระแสไฟฟ้าที่จำเลยจัดให้มีขึ้นเพื่อจำหน่ายตามมาตรา ๔๓๗ วรรคสอง จำเลยนำสืบว่า ผู้ตายคงขึ้นไปนั่งบนผนังกันตกที่ดาดฟ้าแล้วเสียหลัก มือจึงไปถูกสายไฟฟ้าเข้า ดังนี้ ไม่เพียงพอที่จะพิสูจน์ให้เห็นว่าเหตุเกิดเพราะความผิดของผู้ตายเองดังจำเลยอ้าง”

สรุปตามฎีกานี้ การไฟฟ้าจำเลยผู้ครอบครองต้องรับผิดชอบเพื่อการ เสียหายอันเกิดแต่กระแสไฟฟ้าที่จำเลยจัดให้มีขึ้นเพื่อจำหน่ายตามมาตรา ๔๓๗ วรรคสอง จำเลยนำสืบว่าผู้ตายคงขึ้นไปนั่งบนผนังกันตกที่ดาดฟ้าแล้วเสียหลักมือจึงไปถูกสายไฟฟ้าเข้า ดังนี้ไม่เพียงพอที่จะพิสูจน์ให้เห็นว่าเหตุเกิดเพราะความผิดของผู้ตายเองดังจำเลยอ้าง เรื่องนี้ผู้ตายทำท่าไหนไม่ทราบไปอยู่ที่ดาดฟ้าแล้วถูกกระแสดูดถึงแก่ความตาย เมื่อเหตุเกิดจากสายไฟของการไฟฟ้าซึ่งเป็นผู้ครอบครองดูดถึงแก่ความตาย ซึ่งถือว่าเป็นความเสียหายเกิดจากทรัพย์อันตรายโดยสภาพ การไฟฟ้าจึงมีหน้าที่นำสืบให้เข้าข้อยกเว้นกรณีใดกรณีหนึ่งในสองข้อที่ว่ามา แต่การไฟฟ้านำสืบเพียงแต่ว่าผู้ตายคงคือ เป็นเรื่องเดาๆ เอา ว่าผู้ตายคงขึ้นไปนั่งบนพนังกันตกที่ดาดฟ้าแล้วก็เสียหลักมือไปถูกสายไฟเข้าก็เลยตาย ก็แสดงว่าการไฟฟ้าจำเลยไม่ได้นำสืบให้เห็นชัดว่าเหตุการณ์เป็นดังที่ นำสืบมาคือผู้ตายไปนั่งแล้วก็พลัดเสียท่าไปถูกสายไฟเองไม่ได้ยืนยันเป็นเพียงแต่เดาหรือ สันนิษฐาน ก็ถือว่านำสืบไม่ได้ตามข้อยกเว้น