การควบคุมอาคาร (การดัดแปลงอาคารโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น)

 คำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดที่ อ. 346/2566

        การต่อเติมโดยการเพิ่มจำนวนชั้นของอาคาร เช่น ต่อเติมจากอาคาร 2 ชั้น เป็น 3 ชั้น 3 ชั้นครึ่งหรือ 4 ชั้น ถือเป็นการ “ดัดแปลง” ตามมาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522ซึ่งต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

         เมื่อเจ้าของอาคารต่อเติมเพิ่มจำนวนชั้นของอาคารโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น กรณีย่อมเป็นการดัดแปลงอาคารโดยฝ่าฝืนกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร ซึ่งเป็นกรณีที่สามารถแก้ไขเปลี่ยนแปลงให้ถูกต้องได้ เจ้าพนักงานท้องถิ่นจึงมีอำนาจออกคำสั่งตามมาตรา 40 และมาตรา 41 แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535 อันได้แก่ คำสั่งให้เจ้าของอาคารระงับการดัดแปลงอาคารพิพาท คำสั่งห้ามเจ้าของอาคารหรือบุคคลใดใช้หรือเข้าไปในส่วนใด ๆ ของอาคารหรือบริเวณที่มีการดัดแปลง รวมทั้งคำสั่งให้เจ้าของอาคารดำเนินการแก้ไขเปลี่ยนแปลงอาคารให้ถูกต้องและให้ยื่นขอรับใบอนุญาตดัดแปลงอาคารภายในเวลาที่กำหนด

         หมายเหตุ มาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2543 นิยามคําว่า “เจ้าพนักงานท้องถิ่น” ไว้ว่า หมายถึง

         (1) นายกเทศมนตรี สําหรับในเขตเทศบาล

         (2) นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด สําหรับในเขตองค์การบริหารส่วนจังหวัด

         (3) ประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตําบล สําหรับในเขตองค์การบริหารส่วนตําบล

         (4) ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร สําหรับในเขตกรุงเทพมหานคร

         (5) นายกเมืองพัทยา สําหรับในเขตเมืองพัทยา

         (6) ผู้บริหารท้องถิ่นขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอื่นที่รัฐมนตรีประกาศกําหนด สําหรับในเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้น