คำพิพากษาฎีกาที่ ๒๙๕๖/๒๕๒๕ การที่บริษัทต่างประเทศขายสินค้าให้แก่ลูกค้าในประเทศไทยได้ เนื่องจากโจทก์เป็นตัวเชื่อมให้ผู้ซื้อและผู้ขายติดต่อกันถือได้ว่าโจทก์เป็นผู้ทำการแทนหรือผู้ทำการติดต่อให้แก่บริษัทซึ่งตั้งขึ้นตามกฎหมายต่างประเทศเกี่ยวกับการขายสินค้า เมื่อบริษัทต่างประเทศได้รับชำระค่าสินค้าย่อมมีเงินได้หรือผลกำไรรวมอยู่ด้วย โจทก์จึงมีหน้าที่และความรับผิดในการยื่นรายการและเสียภาษีเงินได้ตาม มาตรา ๗๖ ทวิ
หมายเหตุ คดีนี้ถ้าเกิดขึ้นในปัจจุบันและโจทก์วางแผนภาษี (Tax Planning) โดยอาศัยคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยภาษีอากรที่ ๒/๒๕๒๖ แล้วโจทก์จะไม่มีหน้าที่และความรับผิดในการยื่นรายการและเสียภาษีตามมาตรา ๗๖ ทวิ แต่อย่างใด
อ้างอิง : วิชา กฏหมายภาษีอากร (อ.ชัยสิทธิ์ ตราชูธรรม) รวมคำบรรยายเนติ สมัยที่ 68 เล่มที่ 4
|