ปิดคอร์ส* วิ.แพ่ง ภาค1 (อ.อุดม เฟื่องฟุ้ง) สัปดาห์ที่16 สมัยที่ 69
***************

            คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 13122/2557 ในคดีก่อนศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องเพราะเหตุว่า สัญญาเช่าที่ดินระหว่างโจทก์กับกระทรวงการคลังเป็นบุคคลสิทธิที่ให้สิทธิโจทก์ในการใช้หรือได้ประโยชน์ในที่ดิน จำเลยยึดถือครอบครองที่ดินพิพาทก่อนโจทก์ทำสัญญาเช่าโดยที่โจทก์ไม่เคยครอบครองที่ดินจึงไม่มีสิทธิหวงกันผู้อื่น โจทก์ยังไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลย ซึ่งผลเท่ากับยกฟ้องโดยยังไม่ได้วินิจฉัยประเด็นข้อพิพาทที่โจทก์ยกขึ้นอ้างอาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาในการฟ้องคดีว่ามีอยู่จริงหรือไม่ โจทก์จึงนำคดีมาฟ้องใหม่ได้ไม่เป็นฟ้องซ้ำ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148
         ในคดีนี้แม้โจทก์จะฟ้องโดยอ้างสิทธิตามสัญญาเช่าระหว่างโจทก์กับโจทก์ร่วมเช่นเดียวกับคดีก่อนโดยที่โจทก์กับจำเลยไม่มีนิติสัมพันธ์ต่อกัน แต่การที่โจทก์ซึ่งเป็นผู้เช่าที่ดินพิพาทจากโจทก์ร่วมเข้าครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินพิพาทไม่ได้ เนื่องจากจำเลยซึ่งอาศัยอยู่ในบ้านที่ปลูกโดยไม่มีสิทธิบนที่ดินที่โจทก์เช่าจากโจทก์ร่วมไม่ยอมรื้อถอนและออกไปจากที่ดินนั้น ย่อมเป็นการรอนสิทธิของโจทก์ โจทก์จึงมีสิทธิดำเนินคดีแก่จำเลยโดยการยื่นฟ้องพร้อมกับยื่นคำร้องขอให้ศาลเรียกผู้ให้เช่าคือโจทก์ร่วมเข้ามาเป็นโจทก์ได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 477 และมาตรา 549 ซึ่งคดีนี้โจทก์ได้ปฏิบัติตามบทบัญญัติกฎหมายดังกล่าว ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57 (3) และเมื่อโจทก์ร่วมยินยอมเข้ามาเป็นโจทก์ตามที่โจทก์มีคำขอ ย่อมมีผลทำให้โจทก์และโจทก์ร่วมมีอำนาจฟ้องจำเลย ซึ่งแตกต่างกับคดีก่อนที่โจทก์ฟ้องคดีเพียงลำพัง