ห้ามมิให้ฟ้องลูกหนี้เป็นคดีแพ่งเกี่ยวกับทรัพย์สินของลูกหนี้ ถ้ามูลแห่งหนี้เกิดก่อนศาลมีคำสั่งเห็นชอบด้วยแผน***

        เมื่อศาลมีคำสั่งรับคำร้องขอฟื้นฟูกิจการแล้ว เจ้าหนี้จะฟ้องลูกหนี้เป็นคดีแพ่งเกี่ยวกับทรัพย์สินของลูกหนี้ไม่ได้ กฎหมายห้ามไม่ให้ฟ้องเฉพาะลูกหนี้ในคดีฟื้นฟูกิจการเท่านั้น ดังนั้น หากลูกหนี้ในคดีฟื้นฟูกิจการเป็นลูกหนี้ร่วมกับบุคคลอื่น หรือมีผู้ค้ำประกันอยู่ด้วยผลของสภาวะพักการชำระหนี้มีผลเฉพาะตัวลูกหนี้ในคดีฟื้นฟูกิจการ เท่านั้น เช่นนี้ หากมีการฟ้องลูกหนี้ในคดีฟื้นฟูกิจการ ลูกหนี้ร่วมและผู้ค้ำประกันในคดีแพ่งไว้ก่อนแล้ว เฉพาะคดีส่วนของลูกหนี้เท่านั้นที่ตกอยู่ภายใต้สภาวะพักการชำระหนี้ คดีส่วนของผู้ค้ำประกันหรือลูกหนี้ร่วมศาลดำเนินคดีต่อไปได้

        คำพิพากษาฎีกาที่ ๓๔๐๓/๒๕๔๕ แม้จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๔ จะถูกโจทก์ฟ้องให้รับผิดร่วมกับจำเลยที่ ๑ ในฐานะผู้ค้ำประกันเป็นคดีเดียวกันกับคดีของจำเลยที่ ๑ แต่ จำเลยที่ ๑ เป็นผู้ยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการแต่ผู้เดียว จึงเป็นเรื่องเฉพาะตัวของจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๔ ไม่อาจได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติล้มละลายฯ มาตรา ๙๐/๑๒ (๔) เช่นเดียวกับจำเลยที่ ๑ เพราะจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๔ ไม่ได้อยู่ในฐานะลูกหนี้ในคดีฟื้นฟูกิจการดังกล่าวด้วย จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๔ จึงไม่ได้รับประโยชน์จากการที่ศาลอุทธรณ์มีคำพิพากษาให้เพิกถอนกระบวนพิจารณาและยกคำพิพากษาศาลชั้นต้นในส่วนที่เกี่ยวกับจำเลยที่ ๑ ศาลชั้นต้นมีอำนาจพิจารณาคดีในส่วนของจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๔ ต่อไปได้

        ข้อสังเกต คำพิพากษาฎีกานี้เคยนำไปออกข้อสอบเนติ บัณฑิต สมัยที่ ๖๓

     ในประเด็นที่ว่า ห้ามมิให้ฟ้องเป็นคดีแพ่งหรือดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปนั้น ย่อมหมายความรวมถึงคดีและสาขาคดีใดๆ ที่จะมีผลให้มีการบังคับแก่ทรัพย์สินของลูกหนี้ได้ เช่น กรณีลูกหนี้ถูกฟ้องเป็นคดีแพ่งศาลพิพากษาให้แพ้คดี ลูกหนี้ได้ขอพิจารณาคดีใหม่ ต่อมาศาลสั่งรับคดีขอฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้ เช่นนี้ การไต่สวนคำขอพิจารณาใหม่ต้องงดการพิจารณาไว้ด้วย (ฎีกาที่ ๔๐๔๗/๒๕๔๕) การพิจารณาคดีที่ต้องงดไว้ รวมถึงการพิจารณาคดีในชั้นอุทธรณ์และชั้นฎีกาด้วย

อ้างอิง หนังสือรวมคำบรรยายเนติบัณฑิต 2/70 วิชา กฏหมายล้มละลาย (อ.เอื้อน ขุนแก้ว) เล่มที่6 การบรรยายครั้งที่4