****มาตรา ๙๐/๑๒ (๗)   ห้ามมิให้เจ้าหนี้ซึ่งบังคับชำระหนี้ได้เองตามกฎหมายยึดทรัพย์สิน หรือขายทรัพย์สินของลูกหนี้

        เจ้าหนี้ซึ่งมีสิทธิบังคับชำระหนี้ได้เองตามกฎหมายโดยการยึดหรือขายทรัพย์สินของลูกหนี้นั้น ได้แก่ เจ้าหนี้ภาษีอากร ในอันที่จะบังคับชำระหนี้ภาษีอากรตามประมวล รัษฎากร มาตรา ๑๒

        แม้ตามมาตรา ๙๐/๑๒ (๗) กฎหมายจะใช้คำว่า “ยึด” แต่เมื่อได้พิจารณา วัตถุประสงค์ของกฎหมายที่ห้ามมิให้เจ้าหนี้ซึ่งบังคับคดีได้เองบังคับคดีต่อไปแล้ว คำว่า “ยึด” ดังกล่าวย่อมหมายรวมถึงการอายัดทรัพย์สินด้วย

        คำพิพากษาฎีกาที่ ๒๑๒๕/๒๕๔๘ เมื่อพิจารณาวัตถุประสงค์ในการคุ้มครองในการห้ามยึดหรืออายัดทรัพย์สินของลูกหนี้ต่อไปแล้ว แม้มาตรา ๙๐/๑๒ (๗) จะใช้ คำว่า “ยึด” ก็ตาม แต่ย่อมหมายความรวมถึงการอายัดด้วย เพราะเมื่อมีการส่งทรัพย์สินหรือเงินตามที่อายัดให้ ก็จะนำไปสู่การบังคับคดีได้เองนั้นเอง แม้คดีนี้จะเป็นการอายัดก่อนศาลมีคำสั่งรับคำร้องขอฟื้นฟูกิจการ แต่เมื่อมูลหนี้ของผู้คัดค้านเกิดขึ้นก่อนวันที่ศาลมีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้ ผู้คัดค้านยื่นคำขอรับชำระหนี้โดยชอบ แผนฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้ได้กำหนดหลักเกณฑ์ และวิธีการชำระหนี้แก่ผู้คัดค้านไว้ และศาลมีคำสั่งเห็นชอบด้วยแผนแล้ว ผู้คัดค้านจึงผูกพันที่จะต้องปฏิบัติตามแผนซึ่งรวมถึงการได้รับชำระหนี้จากลูกหนี้ด้วยโดยผลของมาตรา ๙๐/๖๐ ผู้คัดค้านไม่อาจได้รับชำระหนี้โดยวิธีอื่น นอกจากจำนวนและตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในแผนนั้น ผู้คัดค้านจึงไม่มีสิทธิอายัดทรัพย์สินของลูกหนี้ไว้ได้อีกต่อไป

อ้างอิง หนังสือรวมคำบรรยายเนติบัณฑิต 2/70 วิชา กฏหมายล้มละลาย (อ.เอื้อน ขุนแก้ว) เล่มที่6 การบรรยายครั้งที่4