คำพิพากษาฎีกาที่ ๒๘/๒๕๐๖ เมื่อเจ้าหนี้นำยึดนาที่อยู่ในความครอบครองของผู้ร้อง ถือได้ว่ามีข้อโต้แย้งเกิดขึ้นเกี่ยวกับสิทธิในการที่ผู้ร้องจะครอบครองที่นาพิพาทต่อไปแล้ว การร้องขอให้ปล่อยทรัพย์สินที่ถูกยึดประเด็นมีอยู่ว่าลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นเจ้าของทรัพย์สินนั้นหรือไม่ ถ้าไม่ใช่ศาลก็ต้องสั่งปล่อย เหตุนี้ผู้ร้องจึงยื่นคำร้องขอให้ปล่อยนาพิพาทได้
สรุป คดีนี้เป็นกรณีเจ้าของที่ดินยินยอมมอบที่ดินให้เจ้าหนี้ของตนครอบครองทำกินต่างดอกเบี้ย ซึ่งแม้จะไม่ได้จดทะเบียนสิทธิเหนือพื้นดินจึงไม่บริบูรณ์เป็นถึงทรัพยสิทธิ ก็ตาม แต่เมื่อที่ดินแปลงดังกล่าวมิได้เป็นของลูกหนี้ตามคำพิพากษา เจ้าหนี้ซึ่งมีเพียงบุคคลสิทธิก็ร้องขัดทรัพย์ได้
อ้างอิง : รวมคำบรรยายเนติฯ วิชา กฏหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ภาค4(อ.สมชาย จุลนิติ์) เล่มที่11 การบรรยายครั้งที่9 สมัยที่ 70
|
