กรณีไม่มีเหตุอันสมควรและไม่มีช่องทางในการฟื้นฟูกิจการ

คำพิพากษาฎีกาที่ ๑๙๓๓/๒๕๔๘ การฟื้นฟูกิจการนั้นมีวัตถุประสงค์เพื่อให้กิจการของลูกหนี้ซึ่งประสบปัญหาสภาพคล่องทางการเงินชั่วคราวได้มีโอกาสฟื้นฟูกิจการ หรือปรับโครงสร้างหนี้เพื่อให้กิจการของลูกหนี้กลับคืนสู่สภาพที่สามารถดำเนินกิจการตามปกติต่อไปได้ เมื่อลูกหนี้ไม่ได้ประกอบกิจการใดๆ แล้ว และไม่ปรากฏว่าลูกหนี้ได้รับทุนหมุนเวียนมาจากสถาบันการเงินใด ลูกหนี้ไม่มีโอกาสฟื้นฟูกิจการหรือปรับโครงสร้างหนี้เพื่อให้กิจการของลูกหนี้กลับคืนสู่สภาพที่สามารถดำเนินกิจการตามปกติต่อไปได้ กรณีจึงไม่มีเหตุอันสมควรและมีช่องทางที่จะฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้ตามพระราชบัญญัติ ล้มละลายฯ มาตรา ๙๐/๑๐

           คำพิพากษาศาลฎีกา ๘๒๗๑/๒๕๕๙ การฟื้นฟูกิจการนั้นมีวัตถุประสงค์เพื่อให้กิจการของลูกหนี้ซึ่งประสบปัญหาขาดสภาพคล่องทางการเงินชั่วคราวได้มี โอกาสฟื้นฟูกิจการและปรับโครงสร้างหนี้เพื่อให้กิจการของลูกหนี้กลับคืนสู่สภาพที่สามารถดำเนินธุรกิจตามปกติต่อไปได้ ทั้งการฟื้นฟูกิจการนั้นมีวัตถุประสงค์ที่จะรักษากิจการที่ดำเนินอยู่แต่ประสบปัญหาให้ดำเนินกิจการต่อไปได้ เมื่อกิจการของ ลูกหนี้ไม่ได้ประกอบกิจการใดๆ แล้ว ทั้งได้หยุดดำเนินกิจการมาก่อนยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการเป็นเวลาประมาณ ๖ ปี ขณะที่ยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการ ลูกหนี้คงมีเพียงเครื่องจักรในสภาพที่ไม่มีการใช้งานและไม่มีพนักงานที่จะดำเนินการ เช่นนี้การร้องขอฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้จึงไม่ได้มีวัตถุประสงค์ที่จะรักษากิจการที่ดำเนินการอยู่ให้ดำเนินธุรกิจต่อไป นอกจากนี้ในกระบวนการฟื้นฟูกิจการนั้น หากว่าศาลมีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการและตั้งผู้ทำแผนแล้วก็จะมีการเสนอแผนฟื้นฟูกิจการต่อที่ประชุมเจ้าหนี้ ลงมติยอมรับแผนดังกล่าว เมื่อเจ้าหนี้รายใหญ่มีจำนวนหนี้ประมาณร้อยละ ๘๐ คัดค้าน การร้องขอฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้ จึงไม่มีเหตุอันสมควรและไม่มีช่องทางที่จะฟื้นฟูกิจการ