ระยะเวลาบังคับของสภาวะการพักชำระหนี้

มาตรา ๙๐/๑๒ วรรคหนึ่ง กำหนดเกี่ยวกับระยะเวลามีผลบังคับของสภาวะพักการชำระหนี้ไว้ว่า “ภายใต้บังคับมาตรา ๙๐/๑๓ และมาตรา ๙๐/๑๔ นับแต่วันที่ศาลมีคำสั่งรับคำร้องขอไว้เพื่อพิจารณาจนถึงวันครบกำหนดระยะเวลาดำเนินการตามแผน หรือวันที่คำเนินการเป็นผลสำเร็จตามแผน หรือวันที่ศาลมีคำสั่งยกคำร้องขอหรือจำหน่ายคดี หรือยกเลิกคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการหรือยกเลิกการฟื้นฟูกิจการ หรือ พิทักษ์ทรัพย์ของลูกหนี้เด็ดขาดตามความในหมวดนี้...”

จากบทบัญญัติดังกล่าว หมายความว่า ภายใต้บังคับมาตรา ๙๐/๑๓ และ มาตรา ๙๐/๑๔ ตลอดระยะเวลาที่ลูกหนี้อยู่ภายใต้กรอบของกระบวนพิจารณาคดีฟื้นฟูกิจการภายใต้การกำกับของศาล สภาวะพักการชำระหนี้มีผลใช้บังคับภายใต้เงื่อนไขที่กฎหมายกำหนดไว้ ส่วนที่ว่า ภายใต้บังคับมาตรา ๙๐/๑๓ และมาตรา ๙๐/๑๔*** ก็คือ สภาวะพักการชำระหนี้ที่มีผลบังคับในช่วงดังกล่าว เจ้าหนี้หรือบุคคลที่ถูกจำกัดสิทธิตามมาตรา ๙๐/๑๒ มีสิทธิยื่นคำร้องขอปลดเปลื้อง แก้ไข เปลี่ยนแปลง ข้อจำกัดสิทธินั้นได้ ตามมาตรา ๙๐/๑๓ และมาตรา ๙๐/๑๔ และหากศาลมีคำสั่งอนุญาตให้แก้ไข เปลี่ยนแปลงหรือยกเลิกข้อจำกัดสิทธินั้นแล้ว เจ้าหนี้หรือบุคคลที่ถูกจำกัดสิทธินั้นไม่ต้องถูกจำกัดสิทธิตามมาตรา ๙๐/๑๒ อีกต่อไป