คำพิพากษาฎีกาที่ 5530/2550

พระธรรมนูญศาลยุติธรรม มาตรา 17, 19, 25 (4)

            แม้โจทก์ฟ้องจำเลยเป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์  แต่ฟ้องแย้งของจำเลยก็เป็นคำฟ้องนั่นเอง เมื่อจำนวนทุนทรัพย์ที่จำเลยฟ้องแย้งเป็นเงิน 163,445.55 บาท ซึ่งไม่เกิน 300,000 บาท คดีจึงอยู่ในอำนาจศาลแขวงที่จะรับไว้พิจารณาพิพากษาตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรม มาตรา 17 ประกอบมาตรา 25(4) ศาลแพ่งกรุงเทพใต้ย่อมไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีนี้ตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรมมาตรา 19 ทั้งไม่มีบทบัญญัติกฎหมายใดให้อำนาจศาลแพ่งกรุงเทพใต้ที่จะใช้ดุลพินิจรับคดีนี้ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปได้

สรุป แม้ฟ้องแย้งจะเกี่ยวข้องกับฟ้องเดิมพอที่จะรวมพิจารณาพิพากษาคดีเข้าด้วยกันได้ก็ตาม แต่ถ้าฟ้องแย้งเป็นคดีที่อยู่ในเขตของศาลแขวงและอยู่ในอำนาจของศาลแขวง ศาลจังหวัดก็ชอบที่จะสั่งโอนคดีไปยังศาลแขวงที่มีเขตอำนาจตามมาตรา 16 วรรคสี่

หมายเหตุ เพื่อความเข้าใจมากขึ้นให้อ่านหนังสือหัวใจของพระธรรมนูญศาลยุติธรรมของท่านธานิศ ท่านเขียนบทวิเคราะห์เกี่ยวกับคำพิพากษาฎีกาดังกล่าวไว้