ติดต่อเรา : [email protected]

ร่วมสนับสนุน กลุ่มเตรียมสอบ*
สนับสนุนเว็บไซต์



หัวข้อ : บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ คำพิพากษาฏีกา ๑๓๒๕/๒๔๙๘
หมวดหมู่ : รวมคำพิพากษาศาลฎีกา ที่น่าสนใจ (ฎีกา 5ดาว)






จำเลยเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ ลงโฆษณาข่าวตามที่มีจดหมายประชาชนว่า "ภรรยาผู้เขียนจดหมายเป็นข้าราชการได้ไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาล ศ. แพทย์ชายคนหนึ่งเป็นผู้ตรวจบังคับให้ภรรยาของเขาเปลื้องผ้าออกจนหมด และให้ภรรยานอนในเตียงภายในห้องที่มีแต่ภรรยาของเขากับนายแพทย์ นายแพทย์คนนั้นลูบคลำบีบเคล้นตามร่างกายของภรรยาเขา ภรรยาเขาร้องขอให้ยุติการตรวจร่างกายลามก กลับถูกแพทย์ตบหน้าและให้ภรรยาของเขานอนเฉยๆ จนแพทย์พอใจจึงปล่อยไป"

อธีการบดีกรมมหาวิทยาลัยแพทย์ศาสตร์ซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบกิจการโรงพยาบาล ศ. และเป็นแพทย์ของโรงพยาบาล ศ. ร้องทุกข์ว่า จำเลยหมิ่นประมาทด้วยการโฆษณานั้น ข้อความดังกล่าวหมายถึงแพทย์ผู้ตรวจร่างกายภรรยาผู้เขียนจดหมาย ซึ่งไม่ปรากฏว่าเป็นนายแพทย์คนใด ข้อความนี้ไม่กินความถึงนายแพทย์ทุกคนในโรงพยาบาล ศ. จึงมิใช่ผู้เสียหายอันจะพึงร้องทุกข์ได้ (คำพิพากษาฏีกา ๑๓๒๕/๒๔๙๘)

ข้อสังเกต :

๑. ผู้เสียหายคือ บุคคลที่ได้รับความเสียหาย เนื่องจากการกระทำความผิดฐานใดฐานหนึ่ง หากเป็นความผิดต่อส่วนตัว ผู้เสียหายหรือผู้มีอำนาจจัดการแทนผู้เสียหายเท่านั้น จึงสามารถแจ้งความร้องทุกข์ได้

๒. การลงโมษณาในคดีนี้นั้น ระบุถึงแพทย์ผู้ทำการตรวจ ไม่ได้ลงโฆษณาผู้แจ้งความร้องทุกข์ซึ่งเป็นอธิบดีกรมมหาวิทยาลัยแพทย์ศาสตร์ ที่รับผิดชอบโรงพยาบาล ศ. และไม่ได้หมิ่นประมาทแก่ผู้ร้องทุกข์ในฐานะแพทย์ที่โรงพยาบาล ศ. การลงโฆษณาดังกล่าวจะถือว่าลงข้อความหมิ่นประมาทแพทย์ทุกคนในโรงพยาบาล ศ. ไม่ได้ เพราะระบุว่าแพทย์ผู้ตรวจ ในเมื่อผู้แจ้งความร้องทุกข์ไม่ใช่แพทย์ผู้ตรวจจึงไม่ใช่ผู้เสียหายที่จะมีอำนาจในการแจ้งความร้องทุกข์ได้

๓. คดีนี้เป็นความผิดต่อส่วนตัว เมื่อการร้องทุกข์ไม่ชอบ ถือไม่มีการร้องทุกข์ พนักงานสอบสวนไม่มีอำนาจในการสอบสวน พนักงานอัยการไม่มีอำนาจฟ้อง

๔. แม้แพทย์ผู้ตรวจจะมาแจ้งความร้องทุกข์ แต่การที่ลงโมษณาด้วยข้อความดังกล่าวนั้นหาก สามารถพิสูจน์ได้ว่าข้อความนั้นเป็นความจริง ข้อความดังกล่าวก็ไม่เป็นความผิดฐานหมิ่นประมาท เพราะการพิสูจน์นี้เป็นประโยชน์ต่อสาธารณะตาม ป.อ. มาตรา ๓๓๐ วรรค ๑ และ ๒ และเป็นความชอบธรรม ป้องกันตนหรือส่วนได้เสียของตนตามคลองธรรมตาม ป.อ. มาตรา ๓๒๙ (๑) เพื่อคนไข้หญิงคนอื่นจะได้ระมัดระวังตัวในการตรวจร่างกายกับแพทย์ผู้นี้ เพราะวิชาชีพแพทย์เป็นวิชาชีพที่มีเกียรติคนให้ความเคารพนับถือและเชื่อมั่นในการตรวจ การตรวจบางอย่างอาจต้องล่วงละเมิดในเนื้อตัวร่างกายคนไข้ หากกระทำตามหลักวิชาก็คือการตรวจรักษา หากไม่ได้กระทำตามหลักวิชาก็คือการกระทำอนาจารแก่คนไข้

(ท่านจิระประวัติ เเบบประเสริฐ)

บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ คำพิพากษาฏีกา ๑๓๒๕/๒๔๙๘ | เจาะหลัก สกัดฎีกา 5 ดาว เตรียมสอบ 3 สนาม อัพเดท ที่ ลอว์สยาม ดอทคอม

จำนวนผู้ชม : 1995 ครั้ง
ลงวันที่ 27/01/2014 13:37:06





ข้อมูลบทความ ในหมวดหมู่เดียวกัน


เข้าระบบ*

Username :

Password :

เลือกประเภท:

 

[ร่วมสนับสนุนเว็บไซต์]

สมัครใช้งาน | ลืม Username/Password?

แบ่งปันข้อมูล*


พื้นที่โฆษณา

เนติฯ แพ่ง ภาค 1*



พื้นที่โฆษณา

เนติฯ อาญา ภาค 1*


ฎีกาเด่น 5 ดาว*


เนติฯ วิ.แพ่ง ภาค 2*


เนติฯ วิ.อาญา ภาค 2*



เตรียมสอบผู้ช่วยฯ*


คำศัพท์กฎหมาย


Tags Cloud

เก็งแพ่ง เนติ เก็งอาญา เนติ สรุปฎีกา แพ่ง สรุปฎีกา อาญา เก็งวิแพ่ง เนติ เก็งวิอาญา เนติ สรุปฎีกา วิแพ่ง สรุปฎีกา วิอาญา เก็งผู้ช่วยผู้พิพากษา รายข้อ เก็งอัยการผู้ช่วย รายข้อ บริการงานกฎหมาย

กลุ่มเตรียมสอบ

ข้อมูลกฎหมาย

ทีเด็ด เตรียมสอบ*

ข้อกำหนด