หัวข้อ : ยกประโยชน์แห่งความสงสัย ป.วิ.อ. มาตรา ๒๒๗ วรรคสอง ฎีกาที่ ๒๓๔/๒๕๕๕
หมวดหมู่ : รวมคำพิพากษาศาลฎีกา ที่น่าสนใจ (ฎีกา 5ดาว)





คำพิพากษาศาลฎีกาที่ ๒๓๔/๒๕๕๕
อาญา ( มาตรา ๙๕,๓๗๑ )
ป.วิ.อ. ( มาตรา ๒๒๗ )

ขณะที่จำเลยใช้อาวุธปืนยิงผู้เสียหาย จำเลยกับผู้เสียหายอยู่ห่างกันประมาณ ๒ เมตร ซึ่งนับได้ว่าเป็นระยะที่ใกล้กันมาก จำเลยใช้ปืนจ้องเล็งมาทางผู้เสียหายแสดงว่าจำเลยไม่ได้ยิงทันทีที่ชักปืนออกมา และไม่ได้ความว่าเหตุที่กระสุนปืนส่วนใหญ่ไม่ถูกผู้เสียหาย คือมีวิถีกระสุนห่างผู้เสียหายไปประมาณ ๑ ศอก นั้น เป็นเพราะผู้เสียหายหลบหลีกได้ทัน แสดงว่าขณะเกิดเหตุผู้เสียหายเองก็คงไม่คาดคิดว่าจำเลยจะใช้ปืนยิงผู้เสียหายจริง ผู้เสียหายถูกจำเลยยิงโดยไม่ทันระวังตัว เมื่อเป็นการยิงในระยะใกล้มากดังกล่าวหากจำเลยประสงค์จะฆ่าผู้เสียหายแล้วก็ไม่น่าจะผิดพลาดไปได้ถึงขนาดนั้น การที่วิถีกระสุนไม่ได้ตรงไปทางผู้เสียหายโดยเฉียดผู้เสียหายไปประมาณ ๑ ศอก ย่อมเป็นไปได้ว่าจำเลยมิได้มีเจตนาฆ่าผู้เสียหายแต่อย่างใด ประกอบกับสาเหตุของคดีนี้ยังฟังไม่ได้ถนัดว่าเป็นเรื่องร้ายแรงถึงขนาดที่จะต้องเอาชีวิตอีกฝ่ายหนึ่งจึงเป็นกรณีที่มีข้อน่าสงสัยตามสมควรว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหายหรือไม่ ต้องยกประโยชน์แห่งความสงสัยนั้นให้จำเลยตาม ป.วิ.อ. มาตรา ๒๒๗ วรรคสอง เมื่อจำเลยไม่มีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย การกระทำของจำเลยจึงไม่มีความผิดฐานพยายามฆ่าผู้เสียหายตามฟ้อง




ยกประโยชน์แห่งความสงสัย ป.วิ.อ. มาตรา ๒๒๗ วรรคสอง ฎีกาที่ ๒๓๔/๒๕๕๕ | เจาะหลัก สกัดฎีกา 5 ดาว เตรียมสอบ 3 สนาม อัพเดท ที่ ลอว์สยาม ดอทคอม

จำนวนผู้ชม : 2546 ครั้ง
ลงวันที่ 03/02/2014 19:36:26





ข้อมูลบทความ ในหมวดหมู่เดียวกัน