คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5771/2556
เรื่อง อุทธรณ์ที่ไม่ชัดแจ้ง (ที่ดิน ขับไล่ ละเมิด)
วิ.แพ่ง (มาตรา 225 วรรคหนึ่ง)
การที่จำเลยอุทธรณ์ในข้อ 2 และข้อ 3 โดยมีข้อความว่า “ด้วยความเคารพ ในคำวินิจฉัยและคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยยังไม่เห็นพ้องด้วย จำเลยขอกราบเรียนศาล
อุทธรณ์ภาค 7 ที่เคารพว่า จำเลยเป็นเจ้าของและครอบครองที่ดินพิพาท” ส่วนเนื้อหา
ในอุทธรณ์ของจำเลยมิได้กล่าวคัดค้านโต้แย้งคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่า วินิจฉัยข้อใดตอนใด
ผิดถูกอย่างไร เมื่ออุทธรณ์ของจำเลยมิได้ยกเหตุผลโต้แย้งคำพิพากษาของศาลชั้นต้นให้ชัดแจ้งว่าไม่ถูกต้องอย่างไรและที่ถูกควรเป็นอย่างไร ด้วยเหตุผลใด จึงเป็นอุทธรณ์ที่ไม่ชัดแจ้ง ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 225 วรรคหนึ่ง
|
