คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2952/2527
ป.วิ.อ. มาตรา 43, 44
พระธรรมนูญศาลยุติธรรม มาตรา 15, 22
คดีจำเลยต้องหาว่ากระทำผิดฐานยักยอกซึ่งอัตราโทษอยู่ในอำนาจศาลแขวงนั้น แม้โจทก์จะขอให้ใช้ราคาทรัพย์มากมายเพียงใด ศาลแขวงก็มีอำนาจพิจารณาพิพากษาได้

________________________________

โจทก์ฟ้องจำเลยข้อหายักยอก ขอให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์จำนวน23,000 บาท แก่ผู้เสียหาย
จำเลยให้การปฏิเสธ
ศาลแขวงธนบุรีพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดและให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 23,000 บาท แก่ผู้เสียหายด้วย
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
จำเลยฎีกาว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 23,000 บาทแก่ผู้เสียหายเป็นการไม่ชอบตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรม
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรม ศาลแขวงมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีแพ่งที่มีทุนทรัพย์ไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท คดีนี้จำเลยต้องหากระทำผิดฐานยักยอกซึ่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 43 ได้ให้อำนาจพนักงานอัยการที่จะร้องขอต่อศาลให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์แทนผู้เสียหายและมาตรา 44 บัญญัติว่าคำพิพากษาในส่วนที่เรียกทรัพย์สินหรือราคาให้รวมเป็นส่วนหนึ่งแห่งคำพิพากษาในคดีอาญา โดยไม่คำนึงว่าราคาทรัพย์สินที่จะให้จำเลยชดใช้มีมากน้อยเพียงใด ฉะนั้นศาลแขวงธนบุรีจึงมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีนี้ได้
พิพากษายืน
( สำเนียง ด้วงมหาสอน – สนิท อังศุสิงห์ – พิชัย วุฒิจำนงค์ )