หลักมีว่า "หนีได้ไม่หนี ไม่หมดสิทธิป้องกัน"
กฏหมายอาญา มาตรา ๕๙-๑๐๖ (ศอ.ดร.เกียรติขจร วัจนะสวัสดิ์) เล่มที่ ๑๐ สมัยที่ ๖๙
คำพิพากษาฎีกาที่ ๑๖๙/๒๕๐๔ ผู้ตายเมาสุราร้องท้าทายจำเลยให้มาต่อสู้กัน จำเลยไม่สู้ ผู้ตายก็ถือมีดดาบปลายแหลมลุยน้ำข้ามคลองไปฟันจำเลยถึงในบ้าน แม้จำเลยจะเห็นผู้ตายอยู่ก่อนแล้วและอาจจะหลบหนีไปได้ แต่ก็ไม่มีความจำเป็นที่ผู้มีสิทธิครอบครองเคหสถานของตนโดยชอบจะต้องหนีผู้กระทำผิดกฎหมาย ดังนั้นการที่จำเลยใช้ปืนยิง ผู้ตาย ๑ นัด ขณะผู้ตายอยู่ห่างจากโรงเรือนของจำเลย ๖ ศอก ถึง ๒ วา นั้น ถือได้ว่า เป็นการกระทำเพื่อป้องกันชีวิตพอสมควรแก่เหตุ
|