หัวข้อ : หนีได้ไม่หนี ไม่หมดสิทธิป้องกัน - คำพิพากษาฎีกาที่ ๑๖๙/๒๕๐๔
หมวดหมู่ : ฎีกา ปี พ.ศ. 2504 (พุทธศักราช 2504)







   หลักมีว่า "หนีได้ไม่หนี ไม่หมดสิทธิป้องกัน"

  กฏหมายอาญา มาตรา ๕๙-๑๐๖  (ศอ.ดร.เกียรติขจร วัจนะสวัสดิ์) เล่มที่ ๑๐ สมัยที่ ๖๙

 

           คำพิพากษาฎีกาที่ ๑๖๙/๒๕๐๔ ผู้ตายเมาสุราร้องท้าทายจำเลยให้มาต่อสู้กัน จำเลยไม่สู้ ผู้ตายก็ถือมีดดาบปลายแหลมลุยน้ำข้ามคลองไปฟันจำเลยถึงในบ้าน แม้จำเลยจะเห็นผู้ตายอยู่ก่อนแล้วและอาจจะหลบหนีไปได้ แต่ก็ไม่มีความจำเป็นที่ผู้มีสิทธิครอบครองเคหสถานของตนโดยชอบจะต้องหนีผู้กระทำผิดกฎหมาย ดังนั้นการที่จำเลยใช้ปืนยิง ผู้ตาย ๑ นัด ขณะผู้ตายอยู่ห่างจากโรงเรือนของจำเลย ๖ ศอก ถึง ๒ วา นั้น ถือได้ว่า เป็นการกระทำเพื่อป้องกันชีวิตพอสมควรแก่เหตุ  





หนีได้ไม่หนี ไม่หมดสิทธิป้องกัน - คำพิพากษาฎีกาที่ ๑๖๙/๒๕๐๔ | ฎีกา 5 ดาว (ย่อสั้น) อัพเดท ที่ ลอว์สยาม ดอทคอม เกี่ยวกับ หนีได้ไม่หนี ไม่หมดสิทธิป้องกัน - คำพิพากษาฎีกาที่ ๑๖๙/๒๕๐๔


จำนวนผู้ชม : 1641 ครั้ง
ลงวันที่ 12/08/2016 17:52:39




ข้อมูลบทความ ในหมวดหมู่เดียวกัน