คำพิพากษาฎีกาที่ ๔๐๑๕/๒๕๔๗ ศาลฎีกาเคยมีคำพิพากษายกฎีกาของจำเลยที่ ๕ ที่ขอให้ศาลฎีกามีคำสั่งกลับคำสั่งชั้นต้นและคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลาวางเงินค่าธรรมเนียมศาลตามคำร้องของจำเลยที่ ๕ มา ครั้งหนึ่งแล้ว การที่จำเลยที่ ๕ ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาวางเงินค่าธรรมเนียม ศาลต่อศาลชั้นต้นใหม่อีก โดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกัน ว่า กรณีมีเหตุสมควรอนุญาต ให้ขยายระยะเวลาวางเงินค่าธรรมเนียมศาลแก่จำเลยที่ ๕ ซึ่งได้มีคำสั่งและคำพิพากษาถึงที่สุดแล้ว จึงเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาซ้ำในประเด็นที่ศาลได้วินิจฉัยชี้ขาดไปแล้วต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๔๔ วรรคหนึ่ง
|