คำพิพากษาฎีกาที่ ๓๐๑๒/๒๕๔๗ จำเลยเคยยื่นอุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่รับคำให้การของจำเลยมาครั้งหนึ่งแล้ว ซึ่งศาลอุทธรณ์ภาค ๒ มีคำพิพากษายืนตามคำพิพากษา ดังนั้น การที่จำเลยยื่นอุทธรณ์คำสั่งแล้วต่อมายื่นฎีกาเพื่อขอให้รับคำให้การจำเลยอีก จึงเป็นการอุทธรณ์ฎีกาในเรื่องที่เกี่ยวกับการรับคำให้การของจำเลยซึ่ง อุทธรณ์ภาค ๒ ได้เคยวินิจฉัยชี้ขาดไปแล้ว จึงเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาซ้ำ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๔๔ มิใช่เป็นกรณีฟ้องซ้อนตามมาตรา ๑๗๓
|
