คำพิพากษาฎีกาที่ ๑๐๕๕๓/๒๕๕๑ ตามหนังสือมอบอำนาจช่วงและฟ้องเดิมของโจทก์ระบุว่าฟ้อง นางสาวดารุณี สังข์ทองเป็นจำเลยที่ ๑ โดยให้รับผิดในมูลละเมิด ระบุว่า ภูมิลำเนาของจำเลยที่ ๑ อยู่บ้านเลขที่ ๑ หมู่ที่ ๓ อำเภอตะโหมด จังหวัด พัทลุง ต่อมาโจทก์ขอแก้ไขเพิ่มเติมฟ้องโดยแก้ชื่อจำเลยที่ ๑ เป็นนางดารุณีหรือนางสาวดรุณีและขอแก้ภูมิลำเนาของจำเลยที่ ๑ เป็นบ้านเลขที่ ๒/๑ หมู่ที่ ๑๐ ซึ่งภูมิลำเนาตามที่ขอแก้ไขตรงกับภูมิลำเนาปัจจุบันของจำเลยที่ ๑ ที่ให้การระบุว่า จำเลยที่ ๑ มีภูมิลำเนา อยู่บ้านเลขที่ ๒/๑ หมู่ที่ ๑๐ ตำบลคลองใหญ่ อำเภอตะโหมด จังหวัดพัทลุง โดยระบุว่า ย้ายมาจากบ้านเลขที่ ๑ หมู่ที่ ๓ ตำบลคลองใหญ่ อำเภอตะโหมด จังหวัดพัทลุง และ จำเลยที่ ๑ เป็นผู้ครอบครองรถยนต์คันที่ทำละเมิดในคดีนี้ ดังนี้จึงเป็นการแก้ไขชื่อตัว ชื่อสกุล และภูมิลำเนาของจำเลยที่ ๑ ตามฟ้องเดิมซึ่งเป็นจำเลยคนเดียวกัน มิใช่แก้ไขคำฟ้องโดยเปลี่ยนตัวจำเลย ที่ ๑ จากนางสาวดารุณี สังข์ทอง เป็น นางสาวดรุณี สังข์แก้ว ซึ่งเป็นคนละคนกันแต่อย่างใด อีกทั้งการที่โจทก์ระบุชื่อตัวและชื่อสกุลของจำเลยที่ ๑ ในหนังสือมอบอำนาจช่วงและคำฟ้องเดิม ผิดพลาดคลาดเคลื่อน นั้น ก็เป็นการสะกดชื่อตัวผิดเล็กน้อยจาก “นางสาวดรุณี” เป็น “นางสาวดารุณี” พอถือว่าเป็นชื่อเดียวกันนั้นเอง ส่วนชื่อสกุลสะกดผิดจาก “สังข์แก้ว” เป็น “สังข์ทอง” ก็ผิด เฉพาะพยางค์ท้ายเท่านั้น พยางค์หน้าเป็นคำเดียวกัน ชื่อสกุลจึงคล้ายคลึงกันมาก แสดงว่าที่ระบุชื่อตัวชื่อสกุลจำเลยที่ ๑ ผิดเกิดจากการสับสนเข้าใจผิดในชื่อของจำเลยที่ ๑ เท่านั้น ถือว่าโจทก์ได้มอบอำนาจให้ฟ้องจำเลยที่ ๑ และได้ฟ้องจำเลยที่ ๑ ตามหนังสือมอบอำนาจช่วง ถูกตัวและถูกต้องชอบแล้ว โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลยที่ ๑