หัวข้อ : คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1597/2542
หมวดหมู่ : ฎีกา ปี พ.ศ. 2542 (พุทธศักราช 2542)





 ฎีกาเด่น* วิ.แพ่งภาค 4 (มาตรา 322-367) อ.เอื้อน ขุนแก้ว (ภาคทบทวน)  สัปดาห์ที่ 16 11-02-2561 สมัยที่ 70
----


         คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1597/2542 ในวันที่จำเลยจดทะเบียนจำนองทรัพย์พิพาทไว้แก่ผู้ร้องส. มีหนี้กู้เบิกเงินเกินบัญชีกับผู้ร้องอยู่ก่อนแล้ว ดังนี้แม้ ส. จะขอต่ออายุสัญญาเบิกเงินเกินบัญชีออกไปโดยมีกำหนดระยะเวลาสิ้นสุดก็ตาม แต่หลังจากครบกำหนดดังกล่าวแล้วผู้ร้องและ ส. ยังคงให้บัญชีเดินสะพัดเดินอยู่ต่อไป ทั้งปรากฏว่าผู้ร้องยังมิได้บอกเลิกสัญญาและยังให้บัญชีเดินสะพัดเดินต่อไป จึงเห็นได้ว่าคู่สัญญายังไม่ถือว่ามีการผิดนัดเมื่อหนี้ตามสัญญาเบิกเงินเกินบัญชีระหว่าง ส. กับผู้ร้องยังไม่ถึงกำหนดชำระ ผู้ร้องจึงไม่อาจอาศัยอำนาจแห่งการจำนอง บังคับชำระหนี้เอาจากทรัพย์สินของจำเลยที่เจ้าพนักงานบังคับคดีได้ยึดไว้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 289 ได้





คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1597/2542 | ฎีกา 5 ดาว (ย่อสั้น) อัพเดท ที่ ลอว์สยาม ดอทคอม เกี่ยวกับ ฎีกาที่ 1597/2542


จำนวนผู้ชม : 1276 ครั้ง
ลงวันที่ 20/05/2018 00:59:36




ข้อมูลบทความ ในหมวดหมู่เดียวกัน