เจ้าหนี้ไปทวงถามหนี้ที่บ้านของลูกหนี้แต่โมโหเพราะได้ยินลูกจ้างของลูกหนี้บอกว่าลูกหนี้ไม่อยู่จึงกล่าวข้อความต่อหน้าลูกจ้างของลูกหนี้ว่า "ลูกหนี้ขี้โกง"
เจ้าหนี้ไปทวงถามหนี้ที่บ้านของลูกหนี้ แต่ลูกหนี้ให้ลูกจ้างบอกว่าลูกหนี้ไม่อยู่ทำให้เจ้าหนี้โมโหจึงกล่าวต่อหน้าลูกจ้างนั้นว่าลูกหนี้ขี้โกง แม้จะกระทำไปด้วยอารมณ์แต่ต้องถือว่ากระทำโดยเจตนาทำให้ลูกหนี้ได้รับความเสียหายต่อชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น หรือถูกเกลียดชังจากผู้ได้ยินได้ฟัง เป็นความผิดฐานหมิ่นประมาท แม้การที่ลูกหนี้ไม่ชำระหนี้เป็นพฤติกรรมที่ไม่สมควรกระทำกับการที่ลูกหนี้ให้ลูกจ้างบอกว่าไม่อยู่จะเป็นเหตุให้เจ้าหนี้โกรธและกล่าวข้อความดังกล่าวออกไป แต่ก็ยังไม่ถึงขนาดที่จะถือว่าเป็นการข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมอันจะเป็นเหตุให้อ้างบันดาลโทสะได้ (ฎีกาที่ 3757/2564)
|
