สิทธิเรียกร้องตามสัญญาประนีประนอมยอมความที่ขาดอายุความ  

        จำเลยที่ 1 ทำสัญญากู้ยืมเงินจากกองทุนเงินให้กู้ยืมเพื่อการศึกษา มีจำเลยที่ 2 ทำสัญญาค้ำประกัน ต่อมาจำเลยที่ 1 ทำสัญญาประนีประนอมยอมความตกลงผ่อนชำระหนี้แก่กองทุนเงินให้กู้ยืมเพื่อการศึกษาเป็นงวดรายเดือนให้เสร็จสิ้นภายใน 9 ปี ชำระภายในวันที่ 5 ของเดือน ชำระงวดแรกวันที่ 5 เมษายน 2549 โดยระบุว่าหากจำเลยที่ 1 ผิดสัญญาข้อใดข้อหนึ่งยินยอมให้ดำเนินคดีกับจำเลยที่ 1 ได้ทันทีโดยมิต้องบอกกล่าวล่วงหน้า แสดงให้เห็นถึงเจตนาของคู่สัญญาว่าประสงค์ให้ฟ้องเรียกหนี้ได้ทั้งหมดทันทีหากจำเลยที่ 1 ผิดสัญญาข้อใดข้อหนึ่ง จำเลยที่ 1 ผิดนัดตั้งแต่งวดแรกประจำวันที่ 5 เมษายน 2549 กองทุนเงินให้กู้ยืมเพื่อการศึกษาอาจบังคับสิทธิเรียกร้องให้จำเลยที่ 1 ชำระหนี้ทั้งหมดได้ตั้งแต่วันที่ 6 เมษายน 2549 แต่กองทุนเงินให้กู้ยืมเพื่อการศึกษานำคดีมาฟ้องวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 พ้นกำหนด 10 ปี นับแต่วันที่อาจบังคับตามสิทธิเรียกร้องได้ ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ แม้จำเลยทั้งสองชำระหนี้แก่โจทก์บางส่วนในวันที่ 5 กันยายน 2560 และวันที่ 9 ตุลาคม 2560 แต่เป็นการชำระภายหลังหนี้ขาดอายุความแล้ว ไม่ถือเป็นการรับสภาพหนี้อันจะทำให้อายุความสะดุดหยุดลง และไม่ใช่การละเสียซึ่งประโยชน์แห่งอายุความ (ฎีกาที่ 3640/2564)