ออกสอบผู้ช่วยฯ ปี พ.ศ. 2565  สอบเมื่อ 25 ก.พ.2566
--------------------------------------

        คำพิพากษาฎีกาที่ 5143/2563 "ป.พ.พ. มาตรา 1646 ได้วางหลักการในการทำพินัยกรรมของบุคคลไว้ว่า “บุคคลใดจะแสดงเจตนาโดยพินัยกรรม กำหนดการเผื่อตายในเรื่องทรัพย์สินของตนเอง หรือในการต่าง ๆ อันจะให้เกิดเป็นผลบังคับได้ตามกฎหมายเมื่อตนตายก็ได้” ซึ่งบทบัญญัติแห่งมาตรานี้มีความหมายชัดเจนว่า บุคคลจะทำพินัยกรรมกำหนดการเผื่อตายได้ก็แต่เฉพาะทรัพย์สินของตนเองเท่านั้น โดยไม่อาจทำพินัยกรรมกำหนดการเผื่อตายในทรัพย์สินของผู้อื่นได้ เมื่อสิ่งปลูกสร้างพร้อมที่ดินพิพาทตามโฉนดที่ดินเลขที่ 5078 เป็นกรรมสิทธิ์รวมที่ ก. และ ส. ได้มาในระหว่างอยู่กินฉันสามีภริยากันโดยไม่ได้จดทะเบียนสมรสและมีส่วนแบ่งเท่ากันคนละครึ่ง ก. จึงมีอำนาจที่จะจำหน่ายจ่ายโอนสิ่งปลูกสร้างพร้อมที่ดินพิพาทได้แต่เฉพาะส่วนของตนตาม ป.พ.พ. มาตรา 1361 วรรคหนึ่ง โดยเมื่อ ส. ถึงแก่ความตาย สิ่งปลูกสร้างพร้อมที่ดินพิพาทในส่วนของ ส. ย่อมถือเป็นสินส่วนตัวของ ส. ที่เป็นมรดกตกทอดแก่ทายาทโดยธรรมของ ส. ดังนี้ การที่ ก. ทำพินัยกรรมยกสิ่งปลูกสร้างพร้อมที่ดินพิพาททั้งแปลงให้แก่จำเลยผู้เดียว จึงเป็นกรณีที่ ก. ทำพินัยกรรมยกทรัพย์สินเกินกว่าส่วนของตนให้แก่จำเลย ซึ่ง ก. ไม่มีอำนาจกระทำได้ โดยพินัยกรรมหรือข้อกำหนดพินัยกรรมที่มีเนื้อหาเช่นนี้ ไม่มีบทบัญญัติของกฎหมายระบุให้เป็นโมฆะหรือเสียเปล่าไป แต่มีผลให้ทรัพย์มรดกตามพินัยกรรมตกได้แก่จำเลยเพียงตามส่วนของ ก. ผู้ทำพินัยกรรมเท่านั้น