การที่โจทก์ส่งบันทึกคำเบิกความให้ฝ่ายจำเลยเพียงปากเดียว ส่วนพยานอีก 2 ปาก โจทก์นำพยานมาเบิกความ โดยไม่ได้จัดทำบันทึกเบิกความให้จำเลยตามที่แถลงต่อศาลและศาลอนุญาต คำเบิกความพยานโจทก์ ทั้ง 2 ปาก ไม่ได้มีกฎหมายห้ามรับฟังเป็นพยานหลักฐานแต่ประการใด

        คำพิพากษาฎีกาที่ 41/2561  (บทบรรณาธิการเนติฯ สมัยที่ 71 ปีการศึกษา 2561 เล่มที่ 5)
    จำเลยทั้งสองฎีกาว่า ตามรายงานกระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้น คู่ความแถลงว่า จะจัดบันทึกคำเบิกความแทนการซักถามมายื่นต่อศาล และส่งให้อีกฝ่ายก่อนวันสืบพยานภายในระยะเวลาตามกฎหมาย และศาลชั้นต้นอนุญาตแต่โจทก์ส่งบันทึกคำเบิกความของ ว. ให้ฝ่ายจำเลยทั้งสองเพียงปากเดียว ส่วนพยานอีก 2 ปากคือ ก. และ ส. โจทก์นำพยานมาเบิกความโดยไม่จดทำบันทึกเบิกความส่งให้จำเลยตามที่แถลงต่อศาลและศาลอนุญาตแต่อย่างใด อันเป็นการไม่ปฎิบัติตามบทบัญญัติแห่ง ป.วิ.พ. มาตรา 103/2 มาตรา 120/1 และมาตรา 120/3 ซึ่งเป็นกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน เป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริต ชอบที่ศาลจะยกฟ้องของโจทก์
    เห็นว่า แม้ข้อเท็จจริงตามท้องสำนวนจะปรากฏว่า ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ดำเนินการสืบพยานหลักฐานไปตามวิธีการที่คู่ความตกลงกันตาม ป.วิ.พ. มาตรา 103/2 โดยคู่ความจะจัดทำบันทึกคำเบิกความแทนการซักถามมายื่นต่อศาลและส่งให้อีกฝ่ายก่อนวันสืบพยานภายในระยะเวลาตามกฎหมาย อันเป็นการสืบพยานหลักฐานตาม ป.วิ.พ. มาตาม 120/1 วรรคหนึ่ง แต่ตามบทบัญญัติของกฎหมายเมื่อมีการยื่นบันทึกถ้อยคำต่อศาลแล้ว  คู่ความที่ยื่นไม่อาจถอนบันทึกถ้อยคำนั้น บันทึกถ้อยคำนั้นเมื่อพยานเบิกความรับรองแล้วให้ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของคำเบิกความตอบคำซักถามเท่านั้น ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 120/1 วรรคสอง ในกรณีที่โจทก์ส่งบันทึกคำเบิกความของ ว. ให้ฝ่ายจำเลยทั้งสองเพียงปากเดียว ส่วนพยานอีกสองปากคือ ก. และ ส. โจทก์นำพยานเบิกความโดยไม่ได้จัดทำบันทึกคำเบิกความส่งให้จำเลยทั้งสองตามที่แถลงต่อศาลและศาลอนุญาตแต่อย่างใด มิได้มีบทบัญญัติของกฎหมายห้ามมิให้รับฟังเป็นพยานหลักฐานแต่ประการใด และบันทึกคำเบิกความของ ว. ที่โจทก์ส่งให้ฝ่ายจำเลยทั้งสองเพียงปากเดียวก็ปรากฎข้อเท็จจริงที่เกี่ยวพันกับประเด็นโดยตรง ซึ่งเป็นไปในทำนองเดียวกับคำเบิกความของ ก. และ ส. การสืบพยานของโจทก์แม้จะมิได้ดำเนินการไปตามวิธีการที่คู่ความตกลงกัน แต่ก็มิได้ก่อให้เกิดความไม่เป็นเที่ยงธรรมแก่ฝ่ายจำเลยทั้งสอง มิใช่เป็นการปฏิบัติตามบทบัญญัติแห่ง ป.วิ.พ. มาตรา 103/2 มาตรา 120/1 และมาตรา 120/3 และเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริตจนเป็นเหตุให้ชอบที่จะยกฟ้องของโจทก์แต่ประการใด การรับฟังพยานหลักฐานตามทางนำสืบโจทก์เป็นไปโดยชอบแล้ว