คำพิพากษาฎีกาที่ 1412/2566 โจทก์ฟ้่องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติการเล่นแชร์ พ.ศ. 2534 มาตรา 17 มีระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ศาลชั้นช้นพิพากษาจำคุก 3 เดือน และปรับ 15,000 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 1 ปี ไม่ต้องห้ามโจทก์อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวิ
            อุทธรณ์ของโจทก์กล่าวถึงพฤติกรรมในการกระทำความผิดของจำเลย และก่อให้เกิดความเสียหายของผู้ร่วมเล่นแชร์กับจำเลยเพื่อประกอบในการขอให้ศาลอุทธรณ์ภาค 6 ใช้ดุลพินิจในการลงโทษหรือกำหนดโทษจำเลยสถานหนักและไม่รอการลงโทษจำคุกหาในำมาเป็นพยานหลักฐานเพื่อลงโทษจำเลยไม่ จึงมิใช่เป็นข้อเท็จจริงที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและไม่เป็นการรับฟังพยานหลักฐานนอกสำนวน
           ฎีกาของจำเลยที่ว่า การเล่นแชร์ของจำเลยกับสมาชิกเป็นนิติกรรมสัญญาอย่างหนึ่งอันเกิดจากการตกลงกันระหว่าสมาชิกผู้เล่นซึ่งมีผลผูกพันและบังคับกันได้ตามกฎหมาย โดยกฎหมายบัญญัติรับรองให้ทำให้และกรณีของจำเลยเป็นเรื่องผิดสัญญากันในทางแพ่ง มีลักษณะเป็นการฎีกาโต้แย้งในทำนองว่าจำเลยไม่ได้กระทำความผิดตามฟ้องโจทก์ อันเป็นการขัดแย้งกับคำให้การับสารภาพของจำเลย เป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นมาว่ากันแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ภาค 6 ต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 225 วรรคหนึ่ง และมาตรา 252 ประกอบประมวลกฎหมายวิธีพิจาณาความอาญา มาตรา 15