ออกสอบผู้ช่วยฯ ปี พ.ศ. 2564 วันที่ 3 สอบเมื่อ 19 ก.พ.2565   
--------------------------------------

            คดีอาญาที่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงนั้น จำเลยมีสิทธิยื่นคำร้องขอให้ผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาหรือลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นหรือศาลชั้นอุทธรณ์อนุญาตให้ฎีกาได้ เมื่อฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อเท็จจริง แต่ศาลชั้นต้นสั่งคำร้องขออนุญาตให้ฎีกาว่า คดีไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ยกคำร้อง และมีคำสั่งรับฎีกา จึงเป็นการผิดหลงและไม่ชอบ ศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยให้เพิกถอนคำสั่งและการดำเนินการดังกล่าวโดยสั่งให้ศาลชั้นต้นดำเนินการให้ถูกต้องได้

           คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2978/2563 ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นและให้ลงโทษปรับ จึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.อ. มาตรา 218 วรรคหนึ่ง การที่จำเลยฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาให้ริบอาวุธปืนของกลางนั้นหนักเกินไป ขอไม่ให้ริบอาวุธปืนของกลางนั้น เป็นฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการลงโทษ เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามบทบัญญัติดังกล่าว แต่จำเลยมีสิทธิยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นขอให้ผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาหรือลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นหรือศาลอุทธรณ์พิเคราะห์ข้อความที่ตัดสินนั้นว่าเป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลสูงสุด และอนุญาตให้ฎีกาตาม ป.วิ.อ. มาตรา 221 การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งคำร้องขออนุญาตให้ฎีกาของจำเลยว่า คดีไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ยกคำร้อง และมีคำสั่งรับฎีกาของจำเลยนั้น จึงเป็นคำสั่งโดยผิดหลงและเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาที่ไม่ชอบ ถือว่าไม่ได้ปฏิบัติให้เป็นไปตามบทบัญญัติว่าด้วยการพิจารณาคดี ศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยโดยให้เพิกถอนคำสั่งและการดำเนินการดังกล่าวของศาลชั้นต้นที่ไม่ชอบเสียได้ และสั่งให้ศาลชั้นต้นดำเนินการให้ถูกต้องตาม ป.วิ.อ. มาตรา 208 (2) ประกอบมาตรา 225