ออกสอบผู้ช่วยฯ ปี พ.ศ. 2564 วันที่ 3 สอบเมื่อ 19 ก.พ.2565     
--------------------------------------

     คำพิพากษาศาลฎีกาที่439/2559 การที่ ป.วิ.พ. มาตรา 253 บัญญัติให้สิทธิแก่จำเลยที่จะร้องขอให้โจทก์วางเงินประกันค่าฤชาธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายนั้นก็เพื่อคุ้มครองจำเลยให้มีหลักประกันที่จะบังคับเอาได้ในที่สุดหากโจทก์เป็นฝ่ายแพ้คดี 
     เมื่อคดีนี้โจทก์เป็นคนเชื้อชาติและสัญชาติอังกฤษ มีภูมิลำเนาอยู่สหราชอาณาจักรบริเทนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือหรือประเทศอังกฤษ และไม่ปรากฏว่าโจทก์มีทรัพย์สินที่อาจถูกบังคับคดีได้อยู่ในราชอาณาจักร การที่โจทก์อยู่ในราชอาณาจักรโดยมีเพียงเช่าบ้านอยู่และใบอนุญาตทำงานเป็นการชั่วคราว ซึ่งในที่สุดหากเป็นฝ่ายโจทก์แพ้คดีแล้ว โจทก์เดินทางออกไปนอกราชอาณาจักร จำเลยทั้งเก้าก็ไม่มีทางที่จะบังคับเอาค่าฤชาธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายจากโจทก์ได้เลย 
     บ้านเช่าและการมีใบอนุญาตทำงานชั่วคราวของโจทก์ซึ่งมิใช่คนสัญชาติและเชื้อชาติไทยไม่อาจถือได้ว่าเป็นภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานตามความมุ่งหมายของมาตรา 253 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง 
     ที่ศาลล่างทั้งสองให้โจทก์วางเงินค่าฤชาธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายจำนวน 3,000,000 บาท นั้น เมื่อเปรียบเทียบกับจำนวนทุนทรัพย์ที่โจทก์ฟ้องซึ่งสูงถึง 1,364,839,015 บาทจึงชอบและเหมาะสมแล้ว