ออกสอบผู้ช่วยฯ ปี พ.ศ. 2565 วันที่ 2 สอบเมื่อ 4 มี.ค. 2566
--------------------------------------

มิได้นําต้นฉบับหนังสือสัญญากู้ยืมเงินมาแสดงต่อศาล

        ศาลชั้นต้นมีคําพิพากษายกฟ้องโจทก์เพราะโจทก์มิได้นําต้นฉบับหนังสือสัญญากู้ยืมเงินมาแสดงต่อศาลนั้นชอบด้วยกฎหมายหรือไม่

ออกสอบผู้ช่วยฯ ปี พ.ศ. 2565 วันที่ 2 สอบเมื่อ 4 มี.ค. 2566
--------------------------------------

  คําซักถาม

        คําซักถามของทนายจําเลยถึงสาเหตุที่จําเลยไม่สามารถยื่นคําให้การต่อศาลได้ ภายในกําหนดนั้นชอบด้วยกฎหมายหรือไม่

ออกสอบผู้ช่วยฯ ปี พ.ศ. 2565 วันที่ 2 สอบเมื่อ 4 มี.ค. 2566
--------------------------------------

บันทึกถ้อยคําแทนการซักถามพยาน

        ศาลชั้นต้นนําข้อเท็จจริงตามบันทึกถ้อยคําแทนการซักถามพยานของจําเลย มารับฟังเป็นพยานหลักฐานในการวินิจฉัยชี้ขาดคดีนั้นชอบด้วยกฎหมายหรือไม่

ออกสอบผู้ช่วยฯ ปี พ.ศ. 2565 วันที่ 2 สอบเมื่อ 4 มี.ค. 2566
--------------------------------------

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 125 วรรคหนึ่ง

การรับฟังสําเนาหนังสือสัญญากู้ยืมเงินดังกล่าวแทนต้นฉบับ ตามมาตรา 93 (4)

                แม้ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า การกู้ยืมเงินกว่าสองพันบาทขึ้นไปนั้น ถ้ามิได้มีหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสืออย่างใดอย่างหนึ่งลงลายมือชื่อ ผู้ยืมเป็นสําคัญ จะฟ้องร้องให้บังคับคดีหาได้ไม่ก็ตาม

                 แต่เมื่อจําเลยยื่นคําให้การต่อศาลเพียงว่า หนังสือสัญญากู้ยืมเงินเป็นเอกสารที่โจทก์ทําขึ้นฝ่ายเดียวและจําเลยไม่ขอรับรองหนังสือสัญญากู้ยืมเงินดังกล่าว

                เมื่อจําเลยซึ่งเป็นคู่ความฝ่ายที่ถูกอีกฝ่ายหนึ่งอ้างอิงเอกสารมาเป็นพยานหลักฐานยันตนไม่คัดค้านการนําเอกสารนั้นมาสืบโดยเหตุที่ว่าไม่มีต้นฉบับ หรือต้นฉบับนั้นปลอมทั้งฉบับหรือบางส่วน หรือสําเนานั้น ไม่ถูกต้องกับต้นฉบับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 125 วรรคหนึ่ง

                ศาลชั้นต้น จึงมีอํานาจรับฟังสําเนาหนังสือสัญญากู้ยืมเงินดังกล่าวแทนต้นฉบับได้ตามมาตรา 93 (4)

                กรณีจึงถือได้ว่าโจทก์มีหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสือลงลายมือชื่อจําเลยผู้ยืมแล้ว ที่ศาลชั้นต้นมีคําพิพากษายกฟ้องโจทก์ จึงไม่ชอบ

ออกสอบผู้ช่วยฯ ปี พ.ศ. 2565 วันที่ 2 สอบเมื่อ 4 มี.ค. 2566
--------------------------------------

       คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2459/2539 จำเลยเพียงแต่โต้แย้งไว้ในคำให้การว่าเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข5(ซึ่งต่อมาในชั้นพิจารณาศาลหมายจ.6)เป็นเอกสารที่โจทก์ทำขึ้นฝ่ายเดียวจำเลยไม่ขอรับรองโดยจำเลยมิได้โต้แย้งคัดค้านว่าเอกสารดังกล่าวไม่มีต้นฉบับหรือว่าต้นฉบับนั้นปลอมทั้งฉบับหรือบางส่วนหรือสำเนานั้นไม่ถูกต้องกับต้นฉบับอย่างหนึ่งอย่างใดตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา125(เดิม)จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยได้คัดค้านเอกสารหมายจ.6ไว้แล้วศาลย่อมมีอำนาจรับฟังเอกสารดังกล่าวซึ่งเป็นสำเนาแทนต้นฉบับได้ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งตามมาตรา93