ครอบครองที่ดินโดยเชื่อว่าเป็นของตนเอง

       คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5725/2562 (หน้า 124 เล่ม 8) ผู้คัดค้านทั้งสามเป็นผู้มีชื่อถือกรรมสิทธิ์ในที่ดิน ย่อมได้รับข้อสันนิษฐานว่าเป็นผู้มีสิทธิครอบครองตาม ป.พ.พ.มาตรา 1373 ดังนั้น ผู้ร้องย่อมต้องมีภาระการพิสูจน์ตามข้อกล่าวอ้างว่าได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทโดยการครอบครองปรปักษ์ ตาม ป.พ.พ.มาตรา 1382 โดยจะต้องเป็นการครอบครองที่ดินของผู้อื่น โดยสงบ เปิดเผย ด้วยเจตนาเป็นเจ้าของเป็นเวลาเกินกว่าสิบปีแล้ว

สรุป

1.คดีนี้ ผู้ร้องนำสืบอ้างว่า ครอบครองที่ดินพิพาทโดยเชื่อว่าเป็นของตนเองโดยรับมรดกมาจากนาย บ.ผู้เป็นบิดา ไม่มีผู้ใดโต้แย้งคัดค้าน

2.ทางพิจารณาได้ความว่า เมื่อปี 2517 นาย อ.ซึ่งเป็นตาของผู้คัดค้านยื่นขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ และมีการรังวัดที่ดิน มีนาย บ.บิดาของผู้ร้อง และนาย น.เจ้าของที่ดินข้างเคียงรับรองแนวเขตโดยมิได้โต้แย้งคัดค้าน

3.ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่ดินพิพาทเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้อง ศาลอุทธรณ์ภาค 4 พิพากษากลับให้ยกคำร้องของผู้ร้อง ศาลฎีกาพิพากษายืน

จำนวนผู้เช้าเยี่ยมชม : 1583 ครั้ง