หากหน่วยงานที่สังกัดไม่ได้เป็นส่วนราชการ และสํานักงานหรือหน่วยงาน อื่นใดของรัฐด้วยก็ไม่เป็นเจ้าพนักงาน คณะกรรมการดําเนินงานของหน่วยงาน จึงไม่เป็นเจ้าพนักงาน***

        ฎีกาที่ ๑๔๗๘/๒๕๒๕ การแบ่งส่วนราชการภายในกรมนั้นต้องตราเป็นพระราชกฤษฎีกา เมื่อไม่เคยมีพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการของกรมการปกครองให้โรงพิมพ์ส่วนท้องถิ่นเป็นส่วนราชการของกรมการปกครอง คงมีแต่คําสั่งของรัฐมนตรี ว่าการกระทรวงมหาดไทยให้กองบัญชาการตํารวจตระเวนชายแดนมอบอาคารโรงพิมพ์ และอุปกรณ์ทั้งสิ้นแก่กรมการปกครอง โรงพิมพ์ส่วนท้องถิ่นจึงหาเป็นส่วนราชการของกรมการปกครองไม่ ส่วนที่พระราชบัญญัติวิธีการงบประมาณฯ บัญญัติความหมายของส่วนราชการให้รวมถึงสํานักงานหรือหน่วยงานอื่นใดของรัฐด้วยนั้นก็เพื่อประโยชน์ในการที่สํานักงบประมาณจะจัดทําและควบคุมงบประมาณแผ่นดินของส่วนราชการ แต่โรงพิมพ์ส่วนท้องถิ่นไม่เคยเสนอประมาณการรายรับรายจ่าย ต่อสํานักงบประมาณ ทั้งไม่เคยมีการตั้งงบประมาณแผ่นดินไว้ดําเนินกิจการของโรงพิมพ์โรงพิมพ์ส่วนท้องถิ่นจึงไม่เป็นส่วนราชการของกรมการปกครองตามความหมายของพระราชบัญญัติดังกล่าวเมื่อความผิดตามบทมาตราที่โจทก์ฟ้องให้ลงโทษ จําเลยนั้นในเบื้องต้นผู้กระทําความผิดจะต้องเป็นเจ้าพนักงานเสียก่อนและเมื่อได้ความว่าโรงพิมพ์ส่วนท้องถิ่นไม่เป็นส่วนราชการของกรมการปกครองแล้ว จําเลยซึ่งเป็นคณะกรรมการดําเนินงานของโรงพิมพ์โดยตําแหน่งตามคําสั่งของรัฐมนตรีว่าการ กระทรวงมหาดไทย จึงไม่เป็นเจ้าพนักงาน

          มาตรา ๑๕๑ ต้องเป็นการใช้อํานาจในตําแหน่งโดยทุจริต ในลักษณะของการแสวงหาประโยชน์จากทรัพย์ของทางราชการที่ตัวเองมีหน้าที่ ไม่ใช่เบียดบังเอาตัวทรัพย์นั้นไปตรง ๆ ตามมาตรา ๑๔๗**

     ฎีกาที่ ๑๖๘๒/๒๕๑๖ (เน้น***) การกระทําที่จะเป็นความผิดตามประมวลกฎหมาย อาญา มาตรา ๑๕๑ ก็ต่อเมื่อผู้กระทํามีหน้าที่ ซื้อ ทํา จัดการ หรือรักษาทรัพย์ แล้วใช้อํานาจในตําแหน่งแสวงหาประโยชน์ที่มิควรได้โดยชอบด้วยกฎหมายจาก ตัวทรัพย์นั้น โดยมิได้เอาตัวทรัพย์ไป ไม่ใช่เพียงแต่มีหน้าที่เกี่ยวข้องกับทรัพย์ เท่านั้น คดีนี้จําเลยได้รับแต่งตั้งให้ดําเนินงานควบคุมจัดการกิจการประปาของเทศบาลได้ติดตั้งการใช้น้ำประปาให้ ส. กับพวก แล้วไม่ลงทะเบียนผู้ใช้น้ำประปา เรียกเก็บค่าใช้ น้ำประปาทุกเดือนแล้วออกหลักฐานจํานวนก๊อกประปาของผู้มาติดตั้งน้อยกว่าความจริง แล้วเรียกเก็บเงินมากกว่าจํานวนค่าธรรมเนียมที่เทศบาลกําหนด และโจทก์บรรยายฟ้องเจาะจงว่า จําเลยอาจเบียดบังยักยอกเอาเงินรายได้ ๓,๕๕๕ บาท จากกิจการประปาของเทศบาล ที่จําเลยรับไว้จาก ส. กับพวกไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัว โดยทุจริต ดังนี้ เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๔๗ เท่านั้น จําเลยไม่ผิดตาม มาตรา ๑๕๑

       ฎีกาที่ ๖๑๑๔/๒๕๖๐ ศาลาทรงไทยสร้างจากงบประมาณของเทศบาล แม้ไม่มีเลขทะเบียนครุภัณฑ์หรือเป็นพัสดุที่ไม่มีทะเบียนคุมการดําเนินการใด ๆ ตามระเบียบของทางราชการ จําเลยที่ ๑ ในฐานะนายกเทศมนตรี ผู้เป็นหัวหน้าฝ่ายบริหารของหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่น ผู้มีอํานาจการตรวจสอบและจําหน่ายพัสดุ จําเลยที่ ๑ จึงเป็นการปฏิบัติราชการในฐานะเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่จัดการหรือรักษาทรัพย์ใด ๆ ตามประมวลกฎหมายอาญา จําเลยที่ ๑ จําหน่ายศาลาทรงไทยของเทศบาลให้แก่เอกชนในลักษณะที่ฝ่าฝืนต่อระเบียบดังกล่าว อีกทั้งไม่นําเงินที่ขายได้ส่งเป็นรายได้เทศบาลในทันที จนกระทั่งถูกเจ้าหน้าที่เทศบาลทักท้วง ทวงถาม และถูกตรวจสอบโดย ป.ป.ช. ประจําจังหวัด จึงให้จําเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นเลขานุการนําเงินมาคืนในภายหลัง การกระทําของจําเลยที่ ๑ จึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๔๗ และมาตรา ๑๕๑ ซึ่งเป็นบทเฉพาะของบททั่วไปตามมาตรา ๑๕๗ ย่อมไม่ต้องปรับบทความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๗ ซึ่งเป็น บททั่วไปอีก

        ฎีกาที่ ๖๐๕/๒๕๑๑ เสมียนตราจังหวัดมีหน้าที่รับจ่ายเงิน ทุจริตยักยอกเงินที่ตนรับไว้ในตําแหน่งเป็นประโยชน์ ผิดมาตรา ๑๔๗ ไม่ใช่มาตรา ๑๕๑