ข้อสอบอัยการผู้ช่วย พ.ศ. ๒๕๖๔ (สนามเล็ก)

วิชากฎหมายอาญา สอบวันที่ ๒๐ พ.ย. ๖๔ ข้อ ๓.

        ข้อ ๓ หลัก “ความรับผิดเด็ดขาด” (Strict Liability) คืออะไร กฎหมายอาญา มีหลักในเรื่องนี้หรือไม่อย่างไรและประมวลกฎหมายอาญามีบทบัญญัติที่กําหนดความรับผิดเด็ดขาดไว้หรือไม่ อย่างไร

        ให้ดู ฎีกาที่ ๓๖๑๗/๒๕๕๕ ต่อไปนี้

        รูปร่างและลักษณะของผู้เสียหายที่ ๑ (เด็กหญิง อายุ ๑๒ ปีเศษ) ย่อมมี เหตุผลทําให้จําเลยเข้าใจว่าผู้เสียหายที่ ๑ มีอายุเกินกว่าสิบห้าปี แต่ยังไม่เกินสิบแปดปี ซึ่งเป็นข้อเท็จจริงอันเป็นองค์ประกอบความผิด ตาม ป.อ. มาตรา ๒๗๗ และมาตรา ๓๑๗ วรรคสาม การกระทําของจําเลย จึงเป็นการกระทําโดยไม่รู้ข้อเท็จจริง อันเป็นองค์ประกอบความผิดเป็นการขาดเจตนากระทําความผิดตาม ป.อ. มาตรา ๕๙ วรรคสาม วรรคสอง และวรรคแรก

        ข้อสังเกต ฎีกานี้จะใช้เป็นบรรทัดฐานไม่ได้แล้ว เพราะความจริงเด็กอายุ ๑๒ ปีเศษ (อายุไม่เกินสิบสามปี) ซึ่งมาตรา ๒๘๕/๑ และมาตรา ๓๒๑/๑ “ห้ามอ้าง ความไม่รู้อายุของเด็ก (อายุไม่เกินสิบสามปี) เพื่อให้พ้นจากความผิดนั้น” กล่าวอีก นัยหนึ่ง หากผู้ถูกกระทํา “อายุไม่เกินสิบสามปี” เป็น “ความผิดโดยเด็ดขาด” หมายความว่า จําเลยจะอ้างว่า “ไม่เจตนา ไม่ประมาท” มาแก้ตัวเพื่อให้พ้นจาก ความรับผิดไม่ได้ทุกกรณี

        มาตรา ๒๘๕/๑ และมาตรา ๓๒๑/๑ ก็เป็นอีกสองมาตราที่เป็น “ความผิดโดยเด็ดขาด” ซึ่งหมายความว่า แม้ชายจะมีพยานหลักฐานที่น่าเชื่อถือได้เพียงใดก็ตาม ว่าชายเข้าใจว่า หญิง (ซึ่งความจริงอายุไม่เกิน ๑๓ ปี) ที่ตนร่วมประเวณีด้วยอายุ ๑๖ ปี เช่น หญิงรูปร่างใหญ่ เป็นเด็กลูกครึ่ง เอาบัตรประชาชนปลอมมาแสดงให้ดู ชายก็ไม่อาจอ้างความไม่รู้อายุดังกล่าวมาเป็นข้อแก้ตัวว่า “ไม่มีเจตนา” เพราะมาตรา ๒๔๕/๑ และมาตรา ๓๒๑/๑ เป็น “ความผิดโดยเด็ดขาด” กล่าวคือแม้ “ไม่มีเจตนา และไม่ประมาท” หากความจริงหญิงอายุไม่เกิน ๑๓ ปี ชายที่ร่วมประเวณีด้วยก็ผิด มาตรา ๒๗๗ วรรคหนึ่ง และเมื่อมีการ “พราก” ก็ผิดมาตรา ๓๑๗ วรรคสาม

        หากเด็กอายุ “เกินสิบสามปี” แต่ “ไม่เกินสิบห้าปี” ผู้กระทํายังอ้าง “ความไม่รู้ อายุของเด็ก” เพื่อให้พ้นจากความผิดตามมาตรา ๒๗๗ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๓๑๗ วรรคสาม ได้

        ตัวอย่าง เด็กหญิง อายุ ๑๔ ปี ยินยอมให้นายแดงร่วมประเวณีโดยสมัครใจ หากนายแดงเข้าใจผิดว่าเด็กหญิงอายุ ๑๗ ปี (เช่น เพราะรูปร่างของเด็กหญิงและ เหตุผลอื่น ๆ) และ ศาลเชื่อ ตามที่นายแดงเข้าใจผิด เช่นนี้ ถือว่านายแดง “ไม่มี เจตนา” กระทําชําเราเด็กหญิงอายุไม่เกินสิบห้าปี ตามหลัก “ไม่รู้ ไม่มีเจตนา” (หลัก ในมาตรา ๕๙ วรรคสาม) จึงไม่ผิดมาตรา ๒๗๗ วรรคหนึ่ง และ “ไม่มีเจตนา” พรากเด็กอายุยังไม่เกินสิบห้าปี ตามมาตรา ๓๑๗ วรรคหนึ่ง ดังนั้น จึงไม่ผิดมาตรา ๓๑๗ วรรคสาม

อ้างอิง : รวมคำบรรยายเนติฯ ๑/๗๕ กฏหมายอาญา มาตรา ๕๙-๑๐๖ (อ.เกียรติขจรฯ) เล่มที่๔

จำนวนผู้เยี่ยมชม : 777 ครั้ง
แบ่งปันข้อมูล โดย ผู้ใช้งาน : 0 | ทีมงาน : 0 ข้อมูล