การบังคับคดีครอบครัวที่ให้ส่งมอบบุตรผู้เยาว์

          ในกรณีนี้มิใช่เรื่องที่จะนํา บทบัญญัติว่าด้วยการบังคับคดีในหมวด ๓ ของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งนี้ มาใช้บังคับ เพราะเป็นกรณีที่มีพระราชบัญญัติศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๓ มาตรา ๑๖๑ บัญญัติไว้เป็นการเฉพาะแล้ว โดยเมื่อความปรากฏต่อศาลเอง หรือคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหรือผู้แทน หรือผู้มีส่วนได้เสีย ร้องต่อศาลว่าคู่ความหรือผู้ที่ถูกคำสั่งบังคับฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามคำสั่งหรือคำบังคับให้ศาล ออกหมายเรียกหรือหมายจับตัวมาไต่สวนและตักเตือนให้ปฏิบัติตามคำสั่งหรือคำบังคับของศาล หากยังไม่ปฏิบัติตามคำสั่งหรือคำบังคับอีกโดยไม่มีเหตุอันสมควร หรือมีพฤติการณ์จงใจหลบเลี่ยงไม่ปฏิบัติ ให้ศาลมีอำนาจกักขังจนกว่าจะปฏิบัติตามคำสั่งหรือ คำบังคับ แต่ห้ามมิให้กักขังแต่ละครั้งเกินกว่า ๑๕ วัน นับแต่วันจับหรือกักขัง แล้วแต่กรณี

       หมายเหตุ พระราชบัญญัติศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดี เยาวชนและครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๓ มาตรา ๑๖๑ บัญญัติว่า “เมื่อศาลมีคำสั่งหรือ คำบังคับที่ไม่เกี่ยวกับการยึดหรืออายัดทรัพย์ลูกหนี้ตามคำพิพากษา หรือมีคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวตามมาตรา ๑๕๙ หากความปรากฏต่อศาลเอง หรือคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหรือ ผู้แทนหรือผู้มีส่วนได้เสียร้องต่อศาลว่าคู่ความหรือผู้ที่ถูกคำสั่งบังคับฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามคำสั่งหรือคำบังคับให้ศาลออกหมายเรียกหรือหมายจับตัวมาไต่สวนและตักเตือนให้ปฏิบัติตามค่าสั่งหรือค่าบังคับของศาล หากยังไม่ปฏิบัติตามคำสั่งหรือคำบังคับอีกโดยไม่มีเหตุอันสมควร หรือมีพฤติการณ์จงใจหลบเลี่ยงไม่ปฏิบัติ ให้ศาลมีอำนาจกักขังจนกว่าจะปฏิบัติตามคำสั่งหรือคำบังคับ แต่ห้ามมิให้กักขังแต่ละครั้งเกินกว่าสิบห้าวันนับแต่วันจับ หรือกักขัง แล้วแต่กรณี เว้นแต่จะได้รับการปล่อยชั่วคราว”

อ้างอิง : วิ.แพ่ง  ภาค 4 อ.สมชัย ฑีฆาอุตมากร (แทน) ครั้งที่1 สมัยที่ 75

จำนวนผู้เยี่ยมชม : 483 ครั้ง
แบ่งปันข้อมูล โดย ผู้ใช้งาน : 0 | ทีมงาน : 0 ข้อมูล