ฎีกาที่ 7280/2560 แม้ผู้ตายยื่นฎีกาหนี้ตามคำพิพากษาที่โจทก์นำมาเป็นมูลฟ้องขอให้จัดการมรดกของผู้ตายก็ตาม แต่โดยผลของคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ย่อมผูกพันคู่ความในกระบวนพิจารณาของศาลที่พิพากษา หรือมีคำสั่งนับตั้งแต่วันที่ได้พิพากษา หรือมีคำสั่งจนถึงวันที่คำพิพากษา หรือคำสั่งนั้นได้ถูกเปลี่ยนแปลง แก้ไข กลับ หรืองดเสียตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 145 ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลล้มละลาย มาตรา 14 จึงเป็นหนี้ที่อาจกำหนดจำนวนได้โดยแน่นอน โจทก์ย่อมนำมาฟ้องขอให้จัดการทรัพย์มรดกของผู้ตายได้ ผู้ตายต้องรับผิดตามคำพิพากษาแต่เจ้าหนี้อย่างลูกหนี้ร่วมเจ้าหน้าที่จะเรียกชําระหนี้จากลูกหนี้แต่คนใดคนหนึ่งสิ้นเชิง หรือแต่โดยส่วนก็ได้ตามแต่จะเลือกตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 291 การที่เจ้าหนี้เดิมนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินซึ่งมีราคาประเมินขณะยึดและราคาประเมินทุนทรัพย์ที่ใช้สำหรับเรียกเก็บค่าธรรมเนียมในการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมซึ่งไม่ว่าจะพิจารณาโดยใช้ราคาใด ก็เพียงพอที่จะชำระหนี้แก่โจทก์ในส่วนที่จำเลยทั้งห้าต้องรับผิดร่วมกันแล้ว ประกอบกับประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 284 วรรคหนึ่ง (เดิม) (ม.300 ปัจจุบัน) บัญญัติห้ามมิให้ยึดหรืออายัดทรัพย์สินของลูกหนี้ตามคำพิพากษาเกินกว่าที่พอจะชำระหนี้ให้แก่เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาพร้อมทั้งค่าฤชาธรรมเนียมและค่าฤชาธรรมเนียมในการบังคับคดี เจ้าหนี้ซึ่งเป็นโจทก์ย่อมไม่สามารถที่จะบังคับคดียึดหรืออายัดทรัพย์สินของผู้ตายซึ่งเป็นลูกหนี้ร่วมเพิ่มเติมได้อีก กรณีมีเหตุอื่นที่ไม่ควรให้จัดการทรัพย์มรดกของผู้ตายตามพระราชบัญญัติล้มละลาย มาตรา 82