ป.วิ.พ. มาตรา 290 วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า "เมื่อเจ้าพนักงานบังคับคดีได้ยึดหรืออายัดทรัพย์สินอย่างใดของลูกหนี้ตามคำพิพากษาไว้แทนเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาแล้ว ห้ามไม่ให้เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาอื่นยึดหรืออายัดทรัพย์สินนั้นซ้ำอีก ..." 
         ดังนั้น การอายัดซ้ำที่จะเป็นการต้องห้ามตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าวจึงหมายถึงทรัพย์สินรายเดียวกันกับที่เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาในคดีอื่นได้ขออายัดไว้แล้ว ห้ามมิให้เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาในคดีหลังขออายัดซ้ำอีก แต่การอายัดเงินเดือนของจำเลยที่ ๑ ที่โจทก์ขออายัดในคดีนี้เป็นคนละจำนวนกับที่เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาในคดีอื่นขออายัดไว้ โดยเป็นการอายัดเงินในส่วนที่เหลือจากที่เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาในคดีอื่นขออายัดไว้ แม้จะเป็นเงินเดือนเหมือนกันแต่ก็เป็นคนละจำนวนกันไม่ใช่ทรัพย์สินรายเดียวกัน จึงไม่เป็นการอายัดซ้ำอันเป็นการต้องห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา 290 วรรคหนึ่ง (ฎีกาที่ 4024/2554 อ.เน้น*)

         หมายเหตุ :-  มีการแก้ไขเลขมาตรา ตามพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมาย วิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ 30) พ.ศ. 2560 (ผู้ใช้งานเข้าสู่ระบบ เพื่ออ่านมาตรากฎหมายแก้ไขใหม่)

       
          ป.วิ.พ. มาตรา 290 วรรคหนึ่ง (มาตรา  326 ใหม่) บัญญัติว่า "เมื่อเจ้าพนักงานบังคับคดีได้ยึดหรืออายัดทรัพย์สินอย่างใดของลูกหนี้ตามคำพิพากษาไว้แทนเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาแล้ว ห้ามไม่ให้เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาอื่นยึดหรืออายัดทรัพย์สินนั้นซ้ำอีก ..."