ทําอนาจารภริยาถือว่าเป็นการข่มเหงสามี แต่ไม่เป็นการข่มเหงเพื่อนของสามี หากเพื่อนของสามีช่วยสามีทําร้ายผู้ทําอนาจารจะอ้างบันดาลโทสะไม่ได้ แม้จะเป็นเพื่อนสนิทของสามีก็ตาม (ฎีกาที่ ๔๖๓/๒๕๐๒)

        ข้อสังเกต

        ๑. สามีและเพื่อนร่วมกันทําร้ายผู้ข่มเหงจนถึงแก่ความตาย ศาลอุทธรณ์ พิพากษาว่าทั้งสองคนมีความผิดตามมาตรา ๒๘๘ แต่สามีอ้างบันดาลโทสะได้ ตามมาตรา ๒๔๘, ๗๒ จึงลดโทษจากจําคุก ๑๕ ปี เป็น ๖ ปี

        ส่วน เพื่อนของสามีอ้าง บันดาลโทสะไม่ได้ จึงจําคุก ๑๕ ปี แล้วลดโทษทั้งสองคน “กึ่งหนึ่ง” ตามมาตรา ๗๘ เป็นจําคุกสามี ๓ ปี เพื่อนของสามี ๗ ปี ๖ เดือน

        ๒. ศาลฎีกากล่าวด้วยว่า สามีอ้างบันดาลโทสะได้นั้น “เป็นเหตุผล เกี่ยวกับตัวบุคคล หาใช่ลักษณะคดีไม่” หมายความว่าเป็น “เหตุส่วนตัว” ตามมาตรา ๘๙ ของสามี ไม่ใช่ “เหตุในลักษณะคดี” จึงไม่มีผลถึงเพื่อนของสามี

        ๓. กฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. ๑๒๗ มาตรา ๖๘ ใช้คำว่า “เหตุเป็นส่วน ตัว” ซึ่งก็ตรงกับคำว่า “เหตุส่วนตัว” ตาม ป.อ. มาตรา ๘๙ นั่นเอง

อ้างอิง :กฏหมายอาญา มาตร ๕๙-๑๐๖ (อ.เกียรติขจร วัจนะสวัสดิ์) สมัยที่ ๗๔

จำนวนผู้เช้าชม : 796 ครั้ง