กฎหมายอาญาฯ อ.เกียรติขจรฯ ปิดคอร์ส*
ตัวอย่าง (เน้นออกสอบ*)
วันที่ “ดํา” ตกลงใจจะฆ่า “ขาว” โดยจะ “ลงมือ” วันที่ ๔
วันที่ ๒ “แดง” “ปลุกระดม” ให้ “บุคคลทั่วไป” ไปฆ่าขาวโดย “ดํา” ไปร่วมฟังการปลุกระดมนั้นด้วย การปลุกระดมของแดงเป็นการเร้าใจดํา หลังจาก นั้น ดําจึงเปลี่ยนใจ เลื่อนวันฆ่าขาวมาเป็น วันที่ ๓
วันที่ ๓ ดําจึง ดักซุ่มยิง ขาว ขาวถึงแก่ความตาย
ความรับผิดของดํา (“ผู้ลงมือ”) ผิดมาตรา ๒๘๙ (๔)
ความรับผิดของแดง เนื่องจาก “แดง” มิได้ “ก่อ” ให้ดําฆ่าขาว (เพราะดํา ตกลงใจจะฆ่าขาวอยู่แล้วตั้งแต่วันที่ ๑ ก่อนที่จะไปฟังการปลุกระดมในวันที่ ๒) ดังนั้น จึง ไม่ใช่ กรณี “ได้มีการกระทําความผิด เพราะเหตุที่ได้มีการโฆษณาหรือ ประกาศ” ตามมาตรา ๘๕ วรรคสอง
“แดง” จึงไม่ต้องรับโทษเสมือนเป็นตัวการตาม มาตรา ๘๕ วรรคสอง ในความผิดตามมาตรา ๒๘๙ (๔)
อย่างไรก็ตาม “แดง” ได้โฆษณาหรือประกาศแก่บุคคลทั่วไปแล้วตั้งแต่ วันที่ ๒ จึงต้องรับโทษ “กึ่งหนึ่ง” ของโทษตามมาตรา ๒๘๙ (๔) ทั้งนี้ตามมาตรา ๘๕ วรรคแรก
นอกจากนั้น “แดง” ยังเป็น “ผู้สนับสนุนในความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน” ตามมาตรา ๒๘๙ (๔) ประกอบมาตรา ๘๖ เพราะการปลุกระดมของแดง จนเร้าใจดําทําให้ดําฆ่าขาวเร็วขึ้น คือจากวันที่ ๔ มาเป็นวันที่ ๓ เป็นการกระทําด้วย ประการใด ๆ อันเป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่ดําฆ่าขาวตาย
|