มาตรา ๑๒๙๙ วรรคหนึ่ง กำหนดให้การได้มาโดยนิติกรรมซึ่งอสังหาริมทรัพย์ หรือทรัพยสิทธิอันเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ต้องทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนการได้มากับพนักงานเจ้าหน้าที่ มิฉะนั้นการได้มาดังกล่าวไม่บริบูรณ์ ซึ่งการได้มาโดยนิติกรรมนั้น จะต้องกระทำโดยบุคคลผู้มีอำนาจ มิฉะนั้นย่อมไม่มีผลผูกพันตามกฎหมาย

       กรณีที่มีบทบัญญัติของกฎหมายกำหนดแบบของนิติกรรมการได้มา ซึ่งอสังหาริมทรัพย์หรือทรัพยสิทธิอันเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ไว้เป็นการเฉพาะว่าจะต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขหรือกำหนดแบบนิติกรรมการได้มาไว้อย่างไรก็จะต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามนั้น จะนำมาตรา ๑๒๙๙ ไปใช้บังคับไม่ได้

       กล่าวคือ นิติกรรมการได้มานั้น ๆ ได้กำหนดผลของการฝ่าฝืนแบบของนิติกรรมนั้นว่าตกเป็นโมฆะ การได้มาในกรณีนี้ ย่อมตกเป็นโมฆะ ตามที่กฎหมายกำหนดผลไว้เป็นการเฉพาะแล้ว ไม่ใช่ “ไม่บริบูรณ์” ตามมาตรา ๑๒๙๙ วรรคหนึ่ง เพราะผล “ไม่บริบูรณ์” ตามมาตรา ๑๒๙๙ วรรคหนึ่งนี้ เป็นบททั่วไป หากมีบทบัญญัติเฉพาะกำหนดไว้เป็นประการใดย่อมเป็นไปตามนั้น