กรณีผู้ทําพินัยกรรมเป็นเจ้าของรวมต้องพิจารณาตาม มาตรา ๑๓๖๑ คือ เจ้าของรวมคนหนึ่ง ๆ จะจำหน่ายทรัพย์สินนั้นได้เฉพาะส่วนของตนได้เสมอ แต่จะทําพินัยกรรมยกทรัพย์สินส่วนของบุคคลอื่นให้ผู้รับพินัยกรรมไม่ได้ แม้ผู้เป็นเจ้าของรวมจะยินยอมก็ตาม

คำพิพากษาฎีกาที่ ๓๙๒๑/๒๕๔๖ การทําพินัยกรรมเป็นการจำหน่ายทรัพย์สิน ที่จะมีผลเมื่อตายและเป็นสิทธิเฉพาะตัวของผู้ทําพินัยกรรม แม้ผู้ตายและผู้ร้องจะมีกรรมสิทธิ์รวมในที่ดินโฉนดเลขที่ ๕๓๗๒ ก็ตาม ผู้ตายย่อมมีอํานาจทําพินัยกรรมยกที่ดิน ส่วนของผู้ตายให้แก่ผู้คัดค้านได้ตามกฎหมาย โดยไม่ต้องได้รับความยินยอมจากผู้ร้อง

       กรณีสามีภริยาทําพินัยกรรมย่อมทําได้เฉพาะทรัพย์สินที่เป็นส่วนของตน ไม่มีอํานาจทําพินัยกรรมยกสินสมรสเกินกว่าส่วนของตนให้แก่บุคคลใด แม้อีกฝ่ายจะยินยอมก็ตาม เพราะขัดต่อความมุ่งหมายของมาตรา ๑๖๔๖

       คำพิพากษาฎีกาที่ ๑๐๘๓/๒๕๔๐ โจทก์และ ช. เป็นสามีภริยากัน ต่างตกลงยินยอมให้แต่ละฝ่ายทําพินัยกรรมยกที่ดินสินสมรสส่วนของตนให้บุคคลอื่น แต่ในการทําพินัยกรรมที่เกี่ยวกับสินสมรสระหว่างโจทก์และ ช. นี้ต้องบังคับตามมาตรา ๑๔๘๑ แม้โจทก์จะตกลงยินยอมให้ ช. ทําพินัยกรรมดังกล่าว ข้อตกลงยินยอมนั้นย่อมฝ่าฝืน บทบัญญัติของกฎหมายข้างต้น และยังขัดต่อความมุ่งหมายของมาตรา ๑๖๔๖ ที่กําหนด ให้บุคคลใด ๆ มีสิทธิทําพินัยกรรมยกทรัพย์สินให้บุคคลอื่นได้ก็แต่เฉพาะทรัพย์สินของ ตนเองเท่านั้น เหตุนี้ข้อตกลงยินยอมดังกล่าวจึงไม่ทําให้พินัยกรรมที่ ช. จัดทํามีผลผูกพัน ไปถึงที่ดินสินสมรสที่เป็นส่วนของโจทก์ด้วย